۱۸ پاسخ

این یه تصمیم خیلی شخصیه. من دیگه بچه نمیخام. گرونی و جنگ و درنظر نگیریم سختی بارداری و بچه داری رو یادم نمیره. جر خوردم تا بچه بزرگ کنم

کاملا ب خودتون وضع روحی و عاطفی و مالی بستگی داره اگه اماده ای بیار دیگه

من هیچووووووقت حتی بهش فکرهم نمیکنم

اگ روحی شرایطشو داری بیار اگ ن ک خدا برات همینو نگه دارن

(خونمون یک خوابه) اشتباه تایپی بود

من خودم تک فرزندم و بنظرم تک فرزندی افتضاحه خیلی
حتما بیار اگه میتونی

بزار اول تکلیف جنگ معلوم شد بعد

عزیزم اگه شرایط روحیت خوبه و زن قوی هستی بیارحتما

ای خواهرتواین وضعیتی که کشورمادارم آدم ناامیدمیشه دوباره به فکربچه باشه آدم به فکربچه هاکه می افته تواین جنگ میگه کاش هیچ وقت بچه نداشت تاغصه بخوره چی سرشون بیادخدامی دونه

نه اصلا دوسندارم اون روزای سخت تکرار بشه دخترم خیلی اذیتمون کرد

خودتون بایدتصمیم بگیرین هرکس ی چیزی میگه هرچی ته دل خودته همونوانجام بده یکی یک دونه بچه دوست داره یکی ۶تا به خودطرف مربوطه به بقیه چه مگه نون واب بچه روبقیه میدن که بخوان بگن بیاریانیار

بستگی به شرایط خودت داره

اگه دست خودم باشه اصلا

ب هیچ وجه

یه دونه کمه.فاصله سنی هم خوبه بیار

اگه بچه اولو از پوشک و شیر گرفتی و بچت مستقل شده بیار این حرفو اطرافیان بمن میگفتن نمیدونستم یعنی چی الان میفهمم و درک میکنم ک واقعا باید بچه اول باید از آب و گل اولیه در بیاد بعد بری سراغ بعدی . به قول دوستمون همه چی مال نیست به شرایط روانی خودتم نگاه کن اینکه بچه پشت هم بیان و نتونی وقت بزاری هم خودت عذاب وجدان داری هم بچه ها ضررش رو میبینن اگه بچه دوستی و وقت میزاری آره بیار عزیزم

اصلا ب وضع مالی و خونه نگاه نکن من چند وقت پیش متوجه شدم شرایط روحی از همش مهم تره

منم مثل شماام و برخلاف نظر اطرافیانم تصمیم گرفتم یکی دیگه بیارم اگر خدا بخواد.بچه ها با هم بزرگ میشن اینجوری کمتر سختی میکشیم بعدا

سوال های مرتبط