مامانا یه جور قهرمانن که شنل ندارن؛ با یه لبخند کوچولو خستگیشونو قایم می‌کنن و با یه بغل گرم، دنیای بچه‌هاشونو آروم می‌کنن. 🤍

شاید کسی ندونه چند بار وسط کارای خونه، بین لباس شستن، غذا درست کردن و جمع کردن اسباب‌بازی‌ها، نفس عمیق می‌کشن و دوباره ادامه می‌دن.

مامانا برای دیده شدن تلاش نمی‌کنن؛ دلشون خوشه به یه خنده‌ی کوچولو، یه «مامان» از ته دل و یه آغوش که همه‌ی خستگی‌ها رو از یادشون می‌بره.

شاید کارشون حقوق نداشته باشه، اما ارزش کاری که هر روز با عشق انجام می‌دن، با هیچ چیزی قابل اندازه‌گیری نیست.

خدا همه‌ی مامانا رو برای بچه‌هاشون سالم و خوشحال نگه داره؛ چون دنیا با وجودشون قشنگ‌تره. 🤍🌸

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط