بچه هام ب شدت خجالتی هستن و غریبی میکنن یعنی ثانیه ای ازشون دور بشم میزنن زیر گریه خسته شدم بخدا
چیمار کنم مشاور کسی سراغ داره زنگ‌بزنم بهش
امکان رفتن پیش مشاور حضوری رو ندارم
یعنی پولشو ندارم💔

ببین پسر منم خجالتی بود فهمیدم بخاطر اینه همش تو خونه ایم و جایی نمیره، دیگه بیشتر بردمش اینور اونور با خودم، بردم پارک، خانه بازی، بیشتر براش وقت بزار درست میشه پسر من ک درست شد الان دیگه گریه نمیکنه
اونموقغ ها حتی مثلا یه مغازه ام ک میرفتیم گریهههه میکرد

با بچه های دیگه زیاد ارتباط داشته باشین خوب میشن و مهارت لازم رو بدست میارن.
شرکت در اجتماعات مثل تولد. مهمونی. بچه های همسایه توی پارکینگ. و هر جور خودتون شرایطش رو دارین اونارو اجتماعی بار میاره

اگر خودتون هم خجالتی هستین یکمی سخت میشه، ولی اگر خودتون اجتماعی هستین بچه هارو تو موقعیتهای مختلف قرار بدین و شمارو ببینن و یاد بگیرن ارتباط برقرار کردن درست ، پارک ، کلاس، خانه بازی و جاهایی که بتونن با هم سن و سالاشون در تعامل باشن هم خیلی کمک میکنه.

کاش پسره منم یکم خجالتی بود میریم بیرون همه بچه هارو میره میگیره بغل با ادم بزرگ میره دست میده حتی با بزرگتر از خودشم میخواد بره سریع ارتباط بگیره اصلا چیزی به اسم اضطراب اجتماعی نمیدونه چیه😂

سلام بهشون مسئولیت بده
مثلا موقع خرید کارتو بدن رمزو بگن
ازین کارا

ببرشون پارک بذار کم کم برن مابین بچها
برای پسر من مسجد بردمش خیلی تغییر کرد و اجتماعی شد الان جدیدن مسجد کلاس نقاشی و کاردستی رایگانم گذاشته میبرمش بین بچها خیلی بهش خوش میگذره

پسر بزرگ منم همنجوریه متاسفانه یه ثانیه کنارش نباشم گریه میکنه فک میکنه گم شده 😐

ولی بچه های کوچیکم اینجور نیستن

من دخترم کاملا برعکس شماست فوق العاده اجتماعی یعنی ۱ماه منو نبینه هیچی نمیگه خلاصه بابت همه چیز ازپس خودش برمیاد من خیلی مسولیت بهش میدم تو خونه کارانجام میده یعنی الان مستقل همه کاراشو خودش انجام میده بیرون خیلی میبرمش

بخاطر اینکه همش تو خونه ای منم دخترم همینجوری بود میبردمش پارک و مسجد و اینا فایده نداشت تا کلاس دومش همینطوری بود ولی پسرام ن اینجوری نبودن