مامانایی که پسراشون همسن پسر من هستن.
من پسرم وقتی بازی میکنیم مثلا فوتبال بازی دوست داره همش خودش برنده بشه. اگه من بهش گل بزنم گریه می‌کنه که فقط من باید گل بزنم. یا مثلاً با دوست میخواد بره خونشون عجله و بدو‌که اول باید من برم.... یا موقع غذا خورده با دوستش میگه اول من
کلا میخواد همش اول خودش باشه.....
چه کتاب داستانی یا راهکار درست دارید ؟

والا بچه من هم که دختر هست من الان همین مشکل رو دارم
البته اینجا مقصر پدرم بود چون غذا نمیخورد به آوا میگفت هرکه زودتر تمام کنه برنده هست حالا تو هر چیزی میگه من باید برنده باشم در غیر اینصورت ناراحتی پیش میاره

من فقط مدام میگم اگه فقط تو برنده باشی که خوش نمیگذره
مثلاً وقت غذا خوردن میگم برنده کسی هست مه همه غذاش رو خورده نه کسی که زودتر خورده همه میتونن برنده باشند
حتی میگم ما میتونبم خوشحال باشیم اگه دوستمون برنده بشه چون اون هم دوست ماست و ما دوست داریم اون هم خوشحال باشه
از بس اینارو تکرار کردم حالا یکمی بهتر شده حتی خودش میگه مامان مسابقه نه

پسر منم همینه. منم راهکاری پیدا نکردم

بخصوص پسرهااین طوری باشه الان مهیار پارک جایی میریم ازحق خودش میگذره خیلی عصبی میشم اگه توخونه خودمون جایگاهی نداشته باشن کجامیخادبهشون بهاداده بشه نظرمن اینه حالاشایدبقیه دوستان مخالف باشن

نمیدونم دقیق یادم نمیاد ی جایی خوندم یاشنیدم گفت بزارین بچه هاتون توبازی هانفراول باشن باعث اعتمادبه نفس وعزت نفس میشه