دخترم بچه اولمه تو خونواده خودم و همسرمم هیچ نوه ای جز دختر من نیس کلا هیچ بچه ای دورش نیس فقط وقتی میبرمش پارک بچه میبینه...ب شدت جیغ جیغو و مدام با ما کلنجار میره
خیای باهاش سعی میکنم بازی کنم ولی واقعا نمیتونم تمام وقت کنارش باشم گاهی کم میارم ولی دلم ب خالش میسوزه همبازی نداره همه کج خلقی هاش از تنهاییه...راهکاری دارین؟؟

ما تو شهر غریبی هستیم ... کلاس مادر و کودک ثبت نام کردم خیلیی خوب سد

ربطی نداره الان سنش ایجاب میکنه این کارارو انجام بده ،بچه منم همینجوره

ببر پارک. ببر خانه بازی.ببر کلاسای مادر کودک

من و همسرم هر دو از دو شهر مختلفیم و خودمونم هر دو تو غربت زندگی میکنیم نه خانواده هامون هستن نه دوستی نه اقوامی هر وقت نیلسارو میبریم بازار یا پارک مثل ندید بدیدها فقط بچه هارو نگاه میکنه و قدم از قدم ور نمیداره همش جیغ میزنه دوست داره بره با اونها بازی کنه،تنها کاری که کردم این بود که هر پنجشنبه جمعه ببرمش شهرستان تا عموهاشو ببینه.تو خونه ام کارتون واسش میزارم یا اهنگ مورد علاقش و نهایتا دفتر نقاشی میدمش بقول خودش نقاشی بکشه

بچه دوم بیار