من یه پسر سه سال و نیمه دارم، خیلی بازیگوش و شیطونه، کلا بچه ای نیست ک بشینه و گوش بده منم راستش از حوصلم خارجه ک دنبالش کنم و بهش شعر یاد بدم میدونم من کم کاری میکنم و کردم ولی اصلا حوصله شعر کار کردن باهاش رو ندارم همش از طرف شوهرم و خانواده هامون مواخذه میشم ک تو براش وقت نمیزاری چیزی یادش بدی قبل حاملگیم باهاش بازی میکردم ولی الان خیلی باهاش بازی ام نمیکنم چون بازی های هیجانی دوست داره، همش عذاب وجدان دارم ک شعر بلد نیس، اعدادم تا ۱۰بلده

کار بسیار خوبی کردی ک بلد نیست
من پسرم قبل پیش دبستانی تا هزار میشمرد
رنگ هارو بلد بود ، ترکیب رنگ هارو بلد بود
تابلو های راهنمایی رانندگی رو حفظ بود
تابلوهای شهری رو میخوند و...
مخ بچرو خورده بودم من
همین که رفت پیش دبستانی از مدرسه زده شد چون هرچی میگفتن بلد بود پیش دبستان رو نصفه ول کرد
رفت کلاس اول چون خوندن نوشتن خودش یاد گرفته بود مشق نمی‌نوشت
اسیرم کرده بود
الان گفتم ب دومی هیچی یاد نمی‌دم چیزی که نیاز باشه خودش یاد میگیره

نگران نباش به مرور یاد میگیره
سعی کن کلیپ زبان یا شعر یا مربوط با سنش دانلود کنی بریز فلش بزار تلویزیون ببینه

منم اینجوریم عذاب وجدان دارم البته پسرم هنوز۱۴ ماهشه ولی حس میکنم وقتب اش نمیزارم ولی واقعاانرژی و توانسو ندارم

عاشقتم بخدا😂😂😂عذاب وجدان چی اخه بابا بیخیال

عیب نداره دختر خواهرمم ۵سالست ،فقط میرقصه و اواز میخونه،شعر کودکانه بلده اما ن زیاد،امسال سومین باره کربلا رفته اونحا یاد گرفته صلوات بگه و اول غذا بسم الله میگه