دخترم بشدت مهربون و اجتماعیه‌. همسایه مون رو دید رفت بغلش میگفت خاله و دم درشون رسید خانمه به دخترش گف ببرش پیش مادرش نیاد. دوستش تو جمع یا با دختر دیگه محلش نمیزاره و حتی میه نهال نیاد یا نهال خوراکی ندین.حالا کسی نباشه یسره خونه ی ماست.بدون در زدن میاد.ولی نهال رو راه نمیدن یا گهگاهی.دخترم طفل معصوم گناه داره.الان در رو قفل میکنم دیگه و‌به پسره رو نمیدم و امشبم گفتم بار آخرتون باشه نهال رو دعوا میکنید میگین نیا پیشمون. ولی خب دختر من هنوز خوب و بد رو بلد نیست.منم بخاطر این شرایط نمیتونم بگم نرو تو پارک که نبینشون.چه رفتاری انجام بدم که درست باشه؟؟

ببر پارک دخترتو ولی به قدری باهاشون غریبه شو ک انگار ازاول نشناختیشون خودشون یه جوری محومیشن میرن ک دیگه حتی نهال خانمم اونارو نمیخواد بچها خیلی خیلی عاقل وباهوشن فقط جلوش همینجوری ک گفتم رفتار کن ک ببینه وهمش بهش بگو با هیچکس حرف نزنه وقتی میبریش بیرون همه بیرون غریبه ان جز خانواده دیگه یادمیگیره وملکه ذهنش میشه ک به کسی مهرو محبت زیادی نکنه

عزیزم اتفاقا باید خداروشکرکنی بچتون نمی‌برند خونشون.... اصلا اونا رو نمیشناسی و دور زمونه بدی شده دختر بچتو اصلا تنها جایی نفرست از جلو چشنت دور نکن

اصلا خونتون دیگه راهشون نده و اصلا امازه نده بچت بره خونه ی کسی تنها من بچمو تنها خونه ی خواهر برادرم نمیفرستم با اینکه با هم صمیمی هستیم کارمند بودم کارمو رها کردم که تا زمانی که بچم خوب و بدو یاد بگیره زیر نظر خودم بزرگ شه

غلط کردن دعواشون کن ببرش پارک نزار باادمای بی فرهنگ و بد دل بزرگ شه کثافطا نمیگن این بچه ست چقد بدم میاد

زیاد نزار بره پیششون جای دیگه نمیتونی ببریش؟

اصلا انگار شانس نداره.میره سمت هرکی پسش میزنن😐🤣

نمیدونم چزا این دختر اینجوریه.یه پسره همسایه مون بود‌میومد پیشش من اصلا میدیدمش بوسش میکردم. پسره وقتی نهال رو میدید میومد پیشش ولی یهو انگار جن گرفتش نهال رو میزد. بعد از ۳ بار اخطار دادن.آخرش یسری تنها گیرش آورد و بلندش کرد و رو پهلو راست زدش زمین و خیلی گریه کرد.یهو شوهرم رسید.فکر نمیکرد باباش باشه. شوهرمم یکی زد تو گوشش ولی محکم نبود.