هر چند وقت یکبار شوهرم که بیشتر از دو ساعت خونه باشه شروع می‌کنه به غر زدن و ایراد گرفتن که تو به من اجازه ندادی بچه رو تربیت کنم برای همین خیلی اذیت می‌کنه و به حرفم گوش نمیده حالا خوبه هیچ وقت هم خونه نیست صب می‌ره آخر شب هم میاد مرتیکه عوضی امروز به حدی عصبیت کرده این بچه که انگار تو مغزم آب جوش ریختن هر بار یک خرابکاری جدید دیگه واقعا نتونستم خودمو کنترل کنم چنان جیغی زدم که کل مجتمع صدامو شنیدن جیغ زدم بترسه ها ولی بازم داره گریه می‌کنه که منو ببر پارک

مقصری خوب عزیزم
بچه همینه نیازشو میگه چیکار کنه با جیغ زدن بدتر میکنی زن و مرد صداتونو بندازین تو سرتون هوار کنید ک چی با ارامش از اول باید یاد میدادی ن برا هر چیزی صدا ببری بالا تو سنی هستن حرف حرف خودشو نه باهاش راه بیا

عزیزم بچه ش دیگه نزدیک ۴ سالشه نیاز داره بره پارک و خانه بازی و مهد و یه کلاسی تا انرژیش تخلیه بشه .بچه از صبح تو خونه هستش شما هم همش غر می‌زنی اون بچه طفلک چیکار کنه همه ما شرایط خوبی نداریم اما بچه ها بی گناه هستن هر روز یه تایمی ببر پارک اما بهش یاد بده مثلا یه ساعت میتونی بازی کنی اینجوری آروم‌تر میشه

من ک میخام از مهرماه ببرمش مهد
چون واقعا نمیشه هرروز ببرمش پارک یا مثلا باهاش بازی کنم میخام ببرم مهد هم تخلیه شه هم چیزی یاد بگیره پارکم همون هفته ای یکی دوبار میریم

منم همین دوساعت پیش دیگه سوختم تموم شد واقعا
یه داد به پسره زدم پنج دیقه بعد یه داد هم سر دختره
بعد شوهرم میگه چیزی نشده ک چته
گفتم دیگه خسته شدم بخدا
اشکم دراومد باورکن
از صبح دوستم بچشو گذاشته بود اینجا کلی باهم بازی کردن ازموقعی ک رفتن شروع کرد قر زدن و ناله کردن و الکی گریه کردن.
مغزم دردمیکنه دیگه بخدا😭
دختره ۱۳سالشه یه عالمه مروارید و چیز میز اورده وسط خونه واسه خودش دستبند درست کنه بعد پسره دست میزنه اون داد میزنه یعنی هرجا این بچه پاشو میزاره دختره میخواد خفش کنه این بدبختو
دیگه نمیدونم چه غلطی کنم

واقعا کارای ما تمومی ندارن. منم هرچی تلاش میکنم. آخرش آشپزخونه بهم ریخته. هال بهم ریخته. همه چی تکراریه از صبح تا شب فقط کار و بچه داری و آشپزی. کاش میتونستیم یه روز مرخصی بگیریم

انقد دلم گرفته که فقط همین جا رو دارم بیام حرف بزنم هیچ کس هم نمی‌فهمه تو دل یک زن چخبره مخصوصا اگر شوهری داشته باشه که هیچ وقت خونه نیست و هیچ وقت هم نه تفریح می‌بره نه مسافرت خدا شاهده 15 ساله ازدواج کردم دریغ از یک تفریح دو نفره یا حتی الان که بچه داریم

من هرشب دخترم رو میبرم پارک بخدا از کار زندگی موندم تازه وقتی می‌خوام بیام خونه از همون لحظه ای که میگم بریم خونه گریه می‌کنه تا جلو در خونه تا میام خونه ساعت ده شبه نه شام دارم نه چایی یک عالمه هم ظرف نشسته.. تا شام درست کنم و جمع و جور کنم میشه ساعت سه صبح دیگه روانی شدم دلم میخواد همه چی رو بزارم و فرار کنم به کوه و جنگل که هیچ کی نباشه