از خودم متنفرم پر از حس عذاب وجدانم جدیدا خیلی مادر پرخاشگری شدم قبلا مادر صبوری بودم تحملم نسبت ب بچه‌هام بالا بود خیلی باهاشون مهربون بودم مدام پر انرژی بودم اما نمیدونم چرا چندوقته اصلا نمیتونم تحمل کنم چیزی رو سر چیزای کوچیک و بیخود سری داد میزنم عصبی میشم و دعواشون میکنم بعد زود پشیمون میشم میگم بابا طفلیا کاری ک نکرده بودن دلیل نداشت من اینجور داد و بیداد کنم . حالم از خودم بهم میخوره بخدا موندم چیکار کنم مثل قبلم بشم

ویتامین های بدنت رو چک کن
امگا3 بخور

وای خدا از بد شدن‌ نگو ک‌منم روانی شدم بمیرم برای پسرم چنبار شلوغ کاری کرد جلو بقیه خیلی بد زدمش و بعدا خودم خودمو لعنت کردم ک‌چرا باید بخاطر ک شلوغ کاری یا حرص بقیه بچه خودمو بزنم اما اینم خیلی. خیلی بد شده منم دست بزن پیدا کردم خدا اعصابمو بهم می‌ریزه فورا میرنمش کاش بزرگ بود و میفهمید الکی بچه کوچولو رو میزنم و خودمو لعنت میکنم اما چنوقتیه خداروشکر دست بلند نمیکنم و خیلی خیلی خودمو کنترل میکنم ک بچم آسیب بی حوصلگی منو نبینه بچهام حق دارن همش تو خونس و حوصلشون سر می‌ره توام خودتو کنترل کن همه مادرا همینن واقعا برا کسی حوصله نمونده

عزیزم بچه بزرگتر میشه غیر قابل کنترل میشن منم واقعا تو این سن بچم خیلی اعصابمو خورد میکنه طبیعیه ولی خب قرص اهن و ویتامین دی و مولتی ویتامین اینا بخور شاید ویتامین هات کمه

عزیزم ب خودت انرژی بده برقص شاد باش با بچهات بازی کن ببرشون بیرون بازی کنن تخلیه بشن

کاملا درکت میکنم همیشه عذاب وجدان ولم نمی‌کنه از بس مادر بدی شدم خیلی عصبی شدم مخصوصا پسرم ۵ سالشه همه سر اون خالی میشه بمیرم براش اونم عصبی شده بخدا شب میگم از فردا درست رفتار کنم صبح دوسه ساعت نمیکشه دادم بلند میشه از بس اذیت میکنه همش دخترم اذیت میکنه اینم جییییغ جییییغ میکشه روانیم کرده خیلی ناراحتم میگم من مادرم باید صبوری کنم اما باز طاقتم تموم میشه