خانما چقد دلم گرفته،رفتم یه مغازه قبل من یه زنو شوهر اونجا بودن شوهره یه بچه تو بغلش بود که من فکر کردم خوابه بعد متوجه شدم شرایطش عادی نیس،با زنه همکلام شدم چقدر آدم مظلومی بود ازونا که مثل بچه ها میمونن از لباس و تیپشون معلوم بود از نظر مالی هم خیلی پایینن آخرش به مغازه داره گفت تخفیف بدین هزینمون زیاده بچمون مریضه بردم کاردرمانی منم پرسیدم چی شده گفت تشنج داره اما نگاه که کردم اون بچه دوساله نیمه حتی گردن نمیگرفت، به زور گریمو نگه داشتم بیرون اومدنی کلی گریه کردم،خیلی خیلی ناراحت شدم
خدایا قربونت برم آخه چن تا درد واسه یه نفر؟ فقر مالی و فقر اطلاعات خودش کم دردیه مگه که بچه شم اونجوری مریضه
خدایا چقد دلم گرفت واسه اون بچه و واسه مادرش که هر چن ثانیه یه بار قربون صدقش میرفت اما حتی اسم بیماری بچشو نمیدونس 🥲🥲🥲🥲

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط