دوستان من سوال قبلی که پرسیدم خیلی از دوستان لطف کردن وقت گذاشتن و راهنمایی کردن
ولی احساس میکنم منظورمو بد رسوندم
من اصلا به هیچ وجه اجازه نمیدم هم پسرم که کوچیکه هم دخترم که ۱۱ سالشه خونه کسی بدون من بمونن
جالب اینجاست که همسرم از من حساستره
حتی شده چندبار خواهرم یا خواهرشوهرم گفته مهیار و بیار اینجا من الکی گفتم چون یکم شیطنش زیاده شما اذیت میشین واسه همین تنهایی نمیفرستم
ولی خونه مامانم چرا چند باری تنها گذاشتمش چون دلم قرصه از من بیشتر مواظبشه البته دخترمم میزارم که مواظب داداشش باشه
امروز با شوهرمم داشتیم صحبت میکردیم تصمیم گرفتیم تو کوچه بیان بازی کنن
متاسفانه زمونه بدی شده و به هیچکی نمیشه اعتماد کرد
خودمون باید حواسمون به بچه هامون باشه

سختگیری زیاد خوب نیست به نظرم بچه ها به هم بازی نیاز دارن در عین حال مراقبتم داشته باشید

نفرست گلم از این به بعد

عزیزم من الان رفتم خوندم . ن منظورتونو درست رسوندین و کار درستی میکنین ادم باید خودش مراقب بچش باشه دنیا خراب شده الان نمیشه ب کسی اعتماد کرد

پس منظورتون چی بود عزیزم؟آخه خودتون پرسیدید بگیم تنها پسرتون رو بفرستید یا نه