خانما فکر کنم واقعی دارم روانی میشم دیگه حوصله ندارم جیغ و داد میزنم سر کوچیک ترین چیز عصبی میشم
اما من مادر دوتا بچم نمیتونم در حق خودم خوبی کنم نمیتونم به خودم مرخصی بودم چون مادرم هزارتا فکر دارم که بچه هام سالم باشن اما با مادری مثل من آیا از لحاظ روحی سالم میمونن بچه ها

خیلییی سخته واقعا ادم نمیتونه کنترل کنه مگه ما مادرا چقدتوان روحی وجسمی داریم ازهمه طرف تحت فشاریم ..انشالله خدا کمک همه مادراباشه ومواظب بچه هاباشه

واقعا خدا به دادتون برسه.ماروستانشینیم.کوچه مون دختربچه سه چهارتا هست صبح وعصر میبرن دوساعتی باهاش بازی میکنن خیلی هم مواظبش میشن.ظهرهم دوساعتی میخابه.اگه صبح تاشب خونه باشه من کلافه میشم خیلی

عزیزم حق داری واقعا سخته ولی به این فکر کن اینا گناهی ندارن عصبانیتت رو خالی نکن روی اینا داد نزن سرشون می‌دونم سخته اونم دوتا بچه ولی بچه گناهی نداره

عزیزم خیلی سخته، مخصوصا اگه مادر دوتا بچه هم باشی، مگه ما آدم آهنیم، خدایی سخته، واقعا خستگی پدرمونو درمیاره خدا بهمون صبر بده 🤲

چند سالشونه

دقیقا منم چند روزه ذهنم مشغوله این موضوعه
حس میکنم شبیه آدم های روانی شدم 😔

وای ک دوتا بچهوخیلی سخته

عزیزم شرط اول پذیرش موقعیتت
دومی وقف دادن خودت با اون شرایطته
تا برات اینجوری یه کم اسون تر بگذره
همه ماها این دوره هارو گذروندیم خدا قوت بده بهت