امروز صبح بعد از اینکه جانا رو راهی مهد کردم،سریع بعد از خوردن صبحانه انگار کسی دنبالم کرده باشه شروع کردم به گوش دادن چند پادکست از جمله آخرین گفتگو صوتی کتابگرد،همزمان برای ناهار مرغ رو که آسون‌ترین غذا از نظر من بعد نیمرو هست رو سر بار گذاشتم .
باورم نمیشه چقدر عمر آدم به صورت برق و باد می گذره،باید قدر تمام نعمت های(هر چند کوچک) که داریم رو بدونیم حتی همین روزهای تکراری

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط