سلام مامانا
من خیلی احساس تنهایی میکنم و همش تا تنها میشم گریه میکنم و نمیدونم چرا حس غریب بودن بهم دست میده و از طرفی ذوق دنیا اومدن بچم تو ماه های قبل الان تبدیل به استرس و نگرانی و ترس شده همش فکر میکنم به مسیولیت بزرگو سنگینی دارم که از پسش بر نمیام و حس میکنم با اومدنش دایره دلخوشیهام محدود داره میشه و من از یه دختر شاد قرار تبدیل به یه مادر افسرده بشم
مدام تو فکرم و هیچی خوشحالم نمیکنه و در این رابطه با هیشکی حرف نزدم و غرورم اجازه نمیده به خانواده بگم

کسی مثل من این علایم رو داره؟باید چیکار کنم؟نکنه افسردگی بگیرم😣😣🥹

عزیزم دقیقا هم همینه نگرانیت کاملا بجاست دیگه هیچی مثل قبل نمیشه مادر بودن خیلی مسئولیت سنگینیه ولی بچه که بدنیا میاد میگی فدای سرش از همه دلخوشیات میگذری میشه بزرگترین دلخوشیت.
من این اهنگو واسه پسرم میخونم هرروز
تو هوای منی میخوام اسمتو نفس بزارم وقتی پیشمی مهم نیست دورمون قفس بزارن

الان که بارداری از این حس ها خیلی آدم بیشتر تجربه می‌کنه
و همه هورمون ها شدید بالا هستن
نگران نباش منم خیلی میترسیدم
ولی خدا بهت قدرتشو میده حتما

اگه بارداری اولته بشین درمورد نحوه شیردادن واروغ گرفتن ومراقبت ازنوزادان یادبگیرهرچی بیشتربخونی ازگوگل ازکتاب یا ازبقیه بپرس تا اگاهتربشی اینجوری خیالت هم راحت میشه سعی کن لباس های توخونه روشن ونو بعدزایمان بپوشی یک ارایش هم داشته باشه جلوایینه وایستا بگو من میتونم بهترین خودم باشم نفس عمیق یادت نشه

من کل بارداریم افسردگی داشتم بعد زایمان چی میشم خدا میدونه😮‍💨