به عشق دیدن ماه گرفتگی با ایلیا رفتیم بیرون کنار دریاچه که ماه گرفتگی رو نگاه کنیم ولی متاسفانه هوا ابری بود و اصلا ماهی در کار نبود. و زود برگشتیم خونه...
اشتباهی که کردم این بود که به ایلیا گفتم بدو بیا آماده شیم بریم ماه ببینیم. اولش با تعجب بهم نگاه کرد براش عجیب بود چرا باید بریم ماه ببینیم. بچه ام تو کل مسیر از تو کالسکه اش به آسمون نگاه میکرد و میگفت ماه.
وقتی رسیدیم خونه زد زیر گریه میگفت ماه نیس!!! مااااه!!!
اخرسر هم با گریه خوابید که ماه ندیده. هرچی بهش گفتم فردا شب میریم ببینی با بغض میگفت ماه.
امشب فهمیدم خیلی خیلی باید حواسم به قولهایی که به ایلیا میدم جمع باشه نکنه یه وقتی وعده الکی یا قولی الکی بدم و بعد انجامش ندم. یه وقت فکر نکنم چون هنوز دو سالش نشده فراموش میکنه قول و قرارامونو.... بچه ها خیلی تیزتر و باهوش تر از چیزی هستن که تصور میکنیم.

ایلیا بلده حرف بزنه مگه که گفت ماه نیس

انگار همه جا ابریه اصن کسی امشب ماهو دیده؟ میگفتن از همه جا دیده میشه

الهی عزیزم

منم سر همین قضیه که خیلی قبل تر پیش اومده بود خیلی مواظب حرف زدنم هستم.
چون بچه اند و بی طاقت فکر میکنند همون لحظه باید حرفت عملی شه

وای درکت میکنم
منم یبار به دخترم گفتم بریم اردکای دریاچه رو ببینیم بهشون غذا بدیم
ولی اونروز از شانس ما یدونه اردکم رو اب نبود
گریه و زاری اونجا بمااااند
تا دو روز دخترم بدقلق بود 🫤😑

عزیزم😍فردا حتما نشون بده که بد قول نشی ولی قبلش نگو،پسر منم میگفت ماه ماه

عزیزم 😍الهی دختر من امشب نگاه میکرد میگفت ماااه
حالا فردا شب حتما ببرش ببینه