خانما من خیلی مادر بدی هستم حالم از خودم بهم میخوره پسرم‌همش بازی میخاد ولی من واقعا توانایی این همه بازی کردن ندارم مثلا من دارم تو آشپزخونه هزارو یک کار مهم انجام میدم میاد میگه بازی کنیم کلی کار خونه هست کار بچه هست کارش با نیم ساعت و یک ساعت هم راه نمیفته منم همش غر میزنم به جونش بعدش عذاب وجدان میگیرم آخه نباید کمی خودش بازی کنه حتما باید یکی باشه خودم کم افسردگی پس از زایمان دارم شبا که میخابه میشینم گریه میکنم کاش کمی حوصلم زیاد بود دوستم سه تا بچه داره یه طوری حرف میزنه که میگی واااا اصلا بچه هاش حرف میزنن والا تمایل داره چهارمی رو هم بیاره

فقط اینو بگم که ما هیچ کاری مهم تر از رسیدگی به بچه مون و بازی باهاش نداریم

به نظرم این یه دوره هست که باید تحمل کنیم بگذره
دختر منم اینجوری بود چسب من بود
الان حداقل تایم غذا پختن آروم میگیره خودش بازی میکنه
منم هر از گاهی یکی دوساعت باهاش بازی میکنم بعد تنهاش میزارم که خودش ادامه بده

عزیزم کم کم باهاش تمرین کن خودش با وسایلش بازی کنه الان براشون جذابیت داره با ما بازی کنن ببرش تو اتاق یه کمی بازی کردین تو قسمت جذاب بازی به بهونه ی دسشویی بلند شو بگو تو بازی کن من میرم دسشویی چن دیقه طولش بده دوباره بیا بعدش بگو میرم آب میخورم روزای اوله پشت سرت میاد ولی هر چقد بتونی تمرین کنی زودتر نتیجه میگیری و عادت میکنه تنهایی بازی کنه

ببین من هر کار مهمی باشه میزارم کنار گوشی هم دست نمیگیرم نیم ساعت مفید و اساسی باهاش بازی میکنم
بعدش انگار حالش جا میاد راحت تر قبول‌میکنه تنها بازی کنه
یا مثلا کارتون میزارم بعدش راحت تر میشینه ببینه

منم همینجوریم از خودم بیزارممم😭😥

منم مثه شمام پسر منم اصلا به هیچ وجه خودش بازی نمیکنه منم بعضی وقتا بازی میکنم باهاش بیشتر اوقاتم غر میزنم سرش منم دیگه تحمل ندارم ادم نمیتونه یسره باهاشون بازی کنه واقعا حال بهم زنه

من ب این نتیجه رسیدم هیچ راهی جز دعا کردن برامون نمونده😁طلب صبر از خداوند منان