سلام
من چند وقت دیگه میشه ۲۲ سالم. وقتی ترم دو دانشگاه بودم متوجه بارداری شدم و دانشگاهم انصراف دادم
بارداریم خداخواسته بود نه خود خواسته کاملا پذیرش و درک شرایطش برام خیلی سخت تر از اون چیزی بود که فکر میکردم کلا برنامه هام و ارزوهام روسرم خراب شد. خداروشکر الان اون پذیرشه رو تا حدود زیادی پیدا کردم
حالا بین دو چیز موندم بچه دومم و بیارم تا باهم بزرگ بشن و پرونده بچه و ببندم و بعد که بزرگ شدن برم به دل خودم برسم یا نه دانشگاهم و برم و بعد با فاصله سنی ده سال بچه دومم و بیارم
خیلی این مسئله رو مخمه

منم تو شرایط شمام من ترم ۴ بودم ک باردار شدم و ۴ ترمم موند و الان دومی رو باردارم و یکم بزرگ بشن منم ب زندگیم و درس و دانشگاهم میرسم ....من ک خونه نشین شدم پس بزار راحت تر در بیام ک بعدا دیگه ب فکر دومی نباشم و راحت باشم اون موقع ام باز این مدلی ضربه می بینم ولی الان بهتره یه بارکی تموم میشه میره

بنظر من ک بچه دوم بزار چند سال بعد هم بچه اول آسیب نمیبینه بچگی می‌کنه مادر پر انرژی داره هم شما تا جوون هستی دانشگاه و سرکار بری بعد اون میتونی مرخصی کاری بگیری برا زایمان و بچه داری

سلام ب نظر من بزار دومی هم گیرت بیاد
من بین بچه اول و دومم ۱۱ سال فاصله هست از چند جهت خوبه و از خیلی جهات بد .... ب نظرم باهم بزرگ شن بهتره ....

فک کنم بچه دومم بیاری بهتره اونموقه دیگه خیالت راحت میشه بجه ها باهم رفیق میشن

با فاصله کم خیلی خوبه بچه هات با هم بزرگ میشن و هم بازی میشن

منم تو شرایط توام بنظرم ما که آوردیم دوتا بیاریم یهو بزرگ شن برن مدرسه دانشگاه میرم