۵ پاسخ

منم قبل دخترم شاعل بودم.منتظرم ۳ ساله بشه بزارم مهد. کلا سر کار هم نرمم هم میزارمش مهد
خواهرم هردو بچشو از ۶ ماهگی گذاشته پیش مامانم و رفته سرکار ، ولی من دلم نیومد. ببین زندگی خیلی جدی تر از اونه که یه بچه رو بزنی زیر بغلت بیای بیرون تازه بگی چیکار کنم.
الان هدفت رو مشخص کن بعد برنامه ریزی کن .همون خونه شوهرت به حرفه یاد بگیر، ریز ریز پولاتو جمع کن هر موقع اماده بودی اقدام کن.
زندگی واقعی خیلی با فیلما فرق داره، اون مرد در بدترین حالتشم بهترین گزینس برای بچت، مگر اینکه دیگه واقعا مشکله جدی داشه باشه ، طلاق اصلا بد نیس بلکه گاهی یه راهه نجاته، اما خودت باید بشینی سبک سنگین کنی بعد مالی قضیه که خیلی خیلی مهمه! بعدش بعد عاطفیه بچته ، بعدشم خودت، گاهی عشق نیس تو به خونه درک می کنم ولی امنیت هست این مهمه، حضانت هم یه مسله ی خیلی خیلی مهمه!

منم توی خیاطی میکنم،خیلی خوبه

عزیزدلم همچی بستکی ب خودت دارع ک ببینی تواناییت چقدره تو هرکاری ..تو مادری پس بهتر میدونی از بچت ک چ وقت میتونی بزاریش جایی .
همه نظر میدیم ک‌ارع فلان کارو بکن خوبع یابد ودراصل فقط خودت میدونی ومیتونی .
یکی مث دختر خالم حامله بود ترک شوهرش کرد بچه رو هم نگه داشت از همون روز اول خیاطی شرو کرد ب یاد گرفتن چند ماهی خونه پدرش بود ک یادگرف سختی رو ب خودش گف هذچیزیو تحمل کرد و بعد چند ماه به خونه کرایه کرد و الان داره زندگی می‌کنه ...
شماهم درسته که میگی خانوادم اوضاع مالی خوبی ندارن .عیبی ندارع ک‌ یسال سختی رو به خودتون بگین نپوشین یا چیزا ک زیاد مهم نیستن نگیرین.همون ک سرسفره بشینین با مادرتو پدرت وبچت کافیه همین که پشتت باشه کافیع.
ک بدونی ک بچت کنارشون امنیت دارع تا وقتی ک تو بتونی یه کاری رو یاد بگیری شرو‌کنی.

چرخ خیاطی داری؟

کارای ک‌تو خونه میشه انجام بدی بیار خونه انجام بده

سوال های مرتبط