۳ پاسخ

ممنون از تاپیکت پسر منم انجام میده فک نمیکردم مهم باشه

خب حالا چی میشه مگه از روی غریضه انجام میدن دیگ قرارنیست که تو سرشون بمونه

ینی الان پسرم دستو پاهاشو باهم تکون میده خوشش میاد میخنده؟ مشکله؟

سوال های مرتبط

مامان کوچولو مامان کوچولو ۱۰ ماهگی
«چرا وقتی به بچه میگیم نکن، بدتر لج میکنه؟»

📌 این سوال خیلی از مادرهاست
بچه‌ای که بهش میگی «دست نزن»، «نرو»، «نکن» دقیقاً همون کار رو انجام میده
اما این لجبازی نیست
راهیه که بچه داره خودش رو کشف میکنه و میخواد ببینه مرزها کجاست

✅ از حدود دو سه سالگی، بچه تازه میفهمه که خودش یه موجود مستقله
وقتی تو بهش میگی «نکن»، اون این رو به عنوان «تو نمیتونی خودت تصمیم بگیری» تفسیر میکنه
پس مقاومت میکنه تا استقلالش رو نشون بده

❓چرا بچه از این کلمات خوشش میاد؟
🔻 کنجکاوی
بچه میخواد ببینه اگر دست بزنه چی میشه
این کنجکاویه، نه لجبازی
🔻 جلب توجه
اگه ببینه با نافرمانی توجه تو رو جلب میکنه، همین رفتار رو تکرار میکنه
❓چکار کنم حرفام اثر کنه؟
✅ جایگزین ارائه کن
مثلاً به جای «رو مبل نپر»، بگو «بیا روی زمین بازی کن»
✅ با کلمه مثبت شروع کن
✅ حواسش رو پرت کن
گاهی فقط یه بازی یا سوال جدید کافیه تا بچه از موضوع لجبازی بیرون بیاد
❌ لجبازی اگه بعد از شش سالگی همچنان شدید بود، یا با پرخاشگری و
آسیب زدن همراه بود، بهتره با روانشناس کودک مشورت کنی
تاپیک قبل
مامان دردونه مامان دردونه ۲ سالگی
عزت نفس و خوددوستی (پایه اعتماد بنفس و خبلی چیزهای دیگه)
چطور در بچه ها شکل میگیره؟ با کارهای تکراری
هر روز سر یه ساعتی بیدار شدن، یه سری کارهای تکراری رو تو زمان تکراری کردن، تو ساعت های تکراری خوابیدن، شعرهای تکراری، قصه های تکراری...
چرا؟
چون وقتی کاری رو تکرار میکنین، هر روز و هر روز، بچه ها قدرت پیش بینی پیدا میکنن. میتونن حدس بزنن که بعد از این کار چه کاری قراره انجام بشه، هوا تاریک شده، خوب غذا میخورم، بعدش مامان بغلم میکنه میبره تو اتاق، بعد عوضم میکنه، بعد لالایی میگه، بعد همه جا تاریک میشه من میخوابم. مرحله به مرحله بچه ها میتونن پیش بینی کنن‌ این بهشون قدرت میده و میتونن به خودشون و حسشون اعتماد کنن. عزت نفسشون بالا میره، اعتماد بنفس میگیرن. این پیش بینی بهشون حس امنیت میده. سورپرایزی در کار نیست. همه چی امنه. پس من خوبم که محیط دورم خوب هست (بچه ها اگه محیطشون ناامن باشه مثلا صدای داد و بیداد بشنون نمیتونن بفهمن که تقصیر اونا نیست. همه چی رو به خودشون میگیرن، فکر میکنن اونا بد بودن و کار بدی کردن که الان محیط ناامن شده).
برای بچه ها مود ثابتی داشته باشین. اگه زیاد اهل محبت نیستین، همیشه اینجوری بودنتون خیلی بهتر از اینه که یه روز شاد و باانرزی باشین و فرداش عصبی بشین و به بچه پرخاش کنین. اون کم محبتی که تکرار میشه به بچه امنیت میده. اون خوش گذرونی زیاد با بچه بهش ناامنی میده چون نمیتونه بفهمه حالا فردا حال مامان خوبه باهام بازی میکنه یا حالش بده منو میزنه.
اگه مجبورین عصبی بشین برین تو اتاق تخلیه بشین و برگردین. تو سن های بالاتر قبلش به بچه بگین من دارم عصبی میشم. موقع دعوا بهش بگین من و بابا دعوا میکنیم ولی هردومون تو رو دوست داریم و تو کار اشتباهی نکردی.