۳ پاسخ

ممنون از تاپیکت پسر منم انجام میده فک نمیکردم مهم باشه

خب حالا چی میشه مگه از روی غریضه انجام میدن دیگ قرارنیست که تو سرشون بمونه

ینی الان پسرم دستو پاهاشو باهم تکون میده خوشش میاد میخنده؟ مشکله؟

سوال های مرتبط

مامان دردونه مامان دردونه ۱ سالگی
عزت نفس و خوددوستی (پایه اعتماد بنفس و خبلی چیزهای دیگه)
چطور در بچه ها شکل میگیره؟ با کارهای تکراری
هر روز سر یه ساعتی بیدار شدن، یه سری کارهای تکراری رو تو زمان تکراری کردن، تو ساعت های تکراری خوابیدن، شعرهای تکراری، قصه های تکراری...
چرا؟
چون وقتی کاری رو تکرار میکنین، هر روز و هر روز، بچه ها قدرت پیش بینی پیدا میکنن. میتونن حدس بزنن که بعد از این کار چه کاری قراره انجام بشه، هوا تاریک شده، خوب غذا میخورم، بعدش مامان بغلم میکنه میبره تو اتاق، بعد عوضم میکنه، بعد لالایی میگه، بعد همه جا تاریک میشه من میخوابم. مرحله به مرحله بچه ها میتونن پیش بینی کنن‌ این بهشون قدرت میده و میتونن به خودشون و حسشون اعتماد کنن. عزت نفسشون بالا میره، اعتماد بنفس میگیرن. این پیش بینی بهشون حس امنیت میده. سورپرایزی در کار نیست. همه چی امنه. پس من خوبم که محیط دورم خوب هست (بچه ها اگه محیطشون ناامن باشه مثلا صدای داد و بیداد بشنون نمیتونن بفهمن که تقصیر اونا نیست. همه چی رو به خودشون میگیرن، فکر میکنن اونا بد بودن و کار بدی کردن که الان محیط ناامن شده).
برای بچه ها مود ثابتی داشته باشین. اگه زیاد اهل محبت نیستین، همیشه اینجوری بودنتون خیلی بهتر از اینه که یه روز شاد و باانرزی باشین و فرداش عصبی بشین و به بچه پرخاش کنین. اون کم محبتی که تکرار میشه به بچه امنیت میده. اون خوش گذرونی زیاد با بچه بهش ناامنی میده چون نمیتونه بفهمه حالا فردا حال مامان خوبه باهام بازی میکنه یا حالش بده منو میزنه.
اگه مجبورین عصبی بشین برین تو اتاق تخلیه بشین و برگردین. تو سن های بالاتر قبلش به بچه بگین من دارم عصبی میشم. موقع دعوا بهش بگین من و بابا دعوا میکنیم ولی هردومون تو رو دوست داریم و تو کار اشتباهی نکردی.
مامان دردونه مامان دردونه ۱ سالگی
راهکارهای کمک به بچه ها برای از بین رفتن استرس باقیمونده
اگه بچه ها شرایط استرس زا و وحشتناکی مثل دعوا، بیمری، بیمارستان یا چیزای اینطوری رو تجربه کردن، با اینکه دچار تروما نمیشن تو این سن کم ولی این استرس روی سیستم عصبی شون اثر میذاره و ممکنه علامت هایی داشته باشن مثه چسبندگی به شما یا گریه و نق یا کابوس یا هر تعییر دیگه ای. با این کارها میتونین کمکشون کنین.
۱. تا میشه بغلش کنین و اجازه بدین بهتون بچسبه.
۲. باهاش حرف بزنین و بگین دوستش دارین و جاش پیش شما امنه. فکر میکنین نمیفهمن ولی خیلی خوب میفهمن و واقعا اثر میذاره روشون.
۳. روتین ها و کارهای عادی رو حفظ کنین که ثبات رو دوباره پیدا کنن.
۴. مادر همه دنیای بچه است.‌حتی کل دنیا بلرزه واسه بچه مهم نیست اون فقط به صورت مادر نگاه میکنه.‌مواظب حستون، حالت صورتتون، لحنتون باشین. خودتون رو برای اون قوی و شاد نشون بدین.
۵.یه مامانی نوشته بود برای هر تجربه منفی ۶ روز متوالی باید ۶ تا خاطره شاد برای بچه ساخت. بچه ها حافظه شون کمه. باید خاطره جدید و مثبت بسازین تا زودتر قبلی ها رو فراموش گنن.
۶. من‌همچنان از تماس پوست با پوست استفاده کردم چون باعث ترشح اکسی توسین (هورمون ضد استرس) توی بچه میشه و واقعا اثر داشت.
۷. نذر برای حضرت علی اصغر و کمک به کودکان سرطان محک رو هم از یادتون نبرید. واقعا اثر داره.
مامان لنا مامان لنا ۱۲ ماهگی