۱۱ پاسخ

وقتی یه مامان دوقلو میگه کمکی ندارم خیلی ناراحت میشم واسش چون واقعا درک میکنم تو چه وضعیتی هست بعد دوماه اوضاع خوب میشه قلقشون میاد دستت

خدا قوتت بده

عزیزم درکت میکنم منم کمکی نداشتم یکم اذیت میشی ولی دائمی نیست بزرگ بشن بهتر میشن

میفهمم خیلی سخته فقط رو خودت حساب کن همین فرض کن هیچکس نیست با تغذیه دارو و ... خودتو سرپا نگه دار من یادم میاد روزای اول بااون بخیه ها تجربه اولمم بود یه روز از ۷ صبح تا ۳ بعدازظهر من گشنه و تشنه نشسته بودم پیش بچه ها و اروم نمیشدن منم خودم باهاشون گریه میکردم خداگمکت کنه فقط

بایدکمکی بگیری عزیزم مامانتینا نمیان پرستاربگیر تنهایی نمیتونی قشنگگگگگ پیرمیشی تنهایی واقعیتش

منم از روز اول تک تنها بزرگ کردم تا الان که سه ماهشونه دگ رد دادم افسردگی گرفتم از بی خوابی از تنهایی

من تاچهارماهگی یکیشودادم خواهرم هردو کولیک داشتن اصلا نمیتونستم الان۶ماهشونه هفته ایی دو روز میرم خونش اون نگه داری میکنه تامن استراحت کنم خاله ودخترخاله وزندایی هم خیلییی کمکم میکردن خدا حفظشون کنه الهی

گلم من تا ۴ ماه کمکی داشتم واقعااااا سخته باز بعد ۴ ماه میشه کاریش کرد فک کن هر طور شده کمکی جور کن

کم کم قلقش دستت میاد
گهواره و پستونک خیلی کمکه
بعد از چند روز دلپیچه دارن که با قطره و آروغ گیری خوب میشن سعی کن زیاد آروغشون رو بگیری به یه بار قانع نشو اینجوری کمتر اذیت میکنن
به مرور خودت نسبت به بچه هات یاد میگیری منم کمک نداشتم و یه پسر مدرسه ای هم داشتم ولی خدا توانش رو میده
ولی سعی کن کمک بگیری حتی با زورم کمک بگیر 😂

واقعا دوقلو داشتن کنار همه لذت هاش که قابل وصف نیست،خیلی سخته،من مادرم رو آوردم پیشم،و یکم از سختیم کم شده،ولی خپ بازم همش خسته ام😄

ب مادرتون بگین بیاد پیشتون یا خودتون برین اونجا سخته. الان ۳ماهه خونه مامانمم

سوال های مرتبط