مامانا یه مشکل بزرگ من توی این سن دخترم ترس همیشگی از آسیب به ستون فقراتشه موقع نگهداری ازش. وقتی کوچیکتر بود همش خوابیده بود بزرگترم بشه بشینه تکلیف آدم روشنه. الان همش دلش میخواد بشینه مام نشسته بغلش میکنیم. انقد اینور اونورش میکنیم که زاویه کمرش درست باشه شده یه پروسه خسته کننده. شماها در چه حالید با این چالش؟

نه بابا اصلا نترس و اینقد حساس نباش
من نشسته بغلش میکنم ۵دقیقه یا ۱۰دقیقه بعد دوباره درازش میکنم چون میگم شاید خسته بشه

نترس عزیزم چیزی نمیشه ماهم همینجوری بزرگ شدیم دیگه اتفاقیم برامون نیفتاده من دخترم ارومه ولی پسرم مدام بغل میخاد نمیتونم بزارمش زمین گریه کنه محل ندم ک مجبورم مدام بغل بگیرمش

هیچی خیلی حساس نباش بخدا بچه ها خودشون وقتی موقع انجام کاری باشه خودشون انجام میدن اصلا هم نمی خاد احساس ترس کنی عزیزم