اگه خطرناک نباشه نمیذارم به غر برسه میدم.
اگر خطرناک باشه گریه کنه هم قدش میشم بغلش میکنم میگم میفهمم مامان که میخوایش ولی نمیشه به این علت اگه دوست داری بریم با فلان چیز بازی کنیم
معمولا هم جواب میده
همدلی که کنی لوس نمیشه عقده ای هم نمیشه
هنوز بلد نیستن مدیریت کنن احساسات رو برای همین با نه بهم میریزن
نمیشه که گذاشت به جیغاش ادامه بده عزیزم
اون چیزی که میخوادو نده حواسشو پرت کن
مثلا من الان یک قلم چندروزیه همش میخواد مثه نوزادا بغلم باشه راش ببرم جیغ میکشه که بلند شو ولی من میذارمش زمین سرشوبند میکنم تا ازسرش بره
بله من تا حدودی با تربیت قدیمیا بیشتر موافقم
متاسفانه اکثرا تربیتای الان ازبچه ها یک آدم پرتوقع گستاخ میسازه ولی خب نمیشه هم الان به روشی قدیمیاجلو رفت چون اکثر بچه ها دارن همینطور بزرگ میشن یک خانواده که بخوادمحکم تربابچش برخورد کنه بچش احساس میکنه خانواده خوبی نداره ودائم خانوادشو بابقیه مقایسه میکنه
جایگزین میدم
و گاهی هم تحمل میکنم غر غر هارو
چون واقعا یه وقتا چیزایی میخواد که اصلا مناسب سنش نیست
اصولا میگن اگه اون چیز برای خودش و دیگران خطرناک نیست، و آسیب نمیرسونه بهش بدین.
در غیر این صورت با جایگزین دادن، حواسش رو پرت کنین.
منم همینکارو میکنم☝️
دقیقا میران هم اینجوریه انقد ک شوهرم و پدرشوهرم لوسش کردن هرچی میخاد و نمیدم گریه میکنه .اونم گدیه های الکی بعد ک بهش میدم میخنده
منم اینجور شدم چیزی میخواد اگه خطرناک نباشه انقد جیغ میزنه بهش میدم میگم گناه داره ولی خطرناک باشه نمیدم بهش حواسشو پرت میکنم
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.