۷ پاسخ

. تمرین جدایی‌های کوتاه و تدریجی
• بازی «دالی موشه»: این بازی به کودک می‌آموزد که وقتی شما از دید او خارج می‌شوید، همچنان وجود دارید و حتماً برمی‌گردید. این یک روش عالی برای ساختن اعتماد در زمینه بازگشت است.
• خروج‌های کوتاه در خانه: در خانه، برای دقایقی کوتاه (مثلاً برای آوردن چیزی از آشپزخانه) از دید کودک خارج شوید و فوراً برگردید. این کار باعث می‌شود کودک به تدریج به غیبت‌های کوتاه عادت کند.
۲. ایجاد یک روتین خداحافظی ثابت
• ساختن روتین قابل پیش‌بینی: یک روتین کوتاه و ثابت برای خداحافظی ایجاد کنید (مثلاً یک بوسه، یک بغل، گفتن یک جمله ثابت مثل «مامان می‌رود سر کار و برمی‌گردد»). این روتین به کودک حس امنیت و پیش‌بینی‌پذیری می‌دهد.
• خداحافظی‌های سریع و قاطعانه: خداحافظی را طولانی و احساساتی نکنید. هرچقدر بیشتر مکث کنید یا برگردید، اضطراب کودک بیشتر می‌شود. قاطعانه، با لبخند و اطمینان خاطر از اینکه برمی‌گردید، محل را ترک کنید.

3. تقویت محیط جدید
• ایجاد آشنایی با محیط جدید: اگر قرار است کودک را به مهدکودک یا خانه کسی بسپارید، قبل از روز جدایی واقعی، چند بار او را برای مدت کوتاهی به آنجا ببرید تا با محیط و فرد مراقب آشنا شود.
• شیء انتقالی (Transitional Object): اجازه دهید کودک یک وسیله آشنا از خانه (مانند عروسک مورد علاقه، پتو یا حتی یک روسری که بوی شما را می‌دهد) همراه خود داشته باشد. این شیء در نبود شما حس امنیت را فراهم می‌کند.
۴. ساختن اعتماد
• هرگز یواشکی نروید: ترک کردن کودک بدون خداحافظی ممکن است آسان به نظر برسد، اما این کار حس اعتماد را از بین می‌برد و باعث می‌شود کودک برای دفعه بعد، با اضطراب بیشتری به شما بچسبد. همیشه به او بگویید که دارید می‌روید.
• سر قول خود بمانید: بسیار مهم است که دقیقاً در زمانی که قول داده‌اید (یا نزدیک به آن) برگردید. این موضوع به مرور زمان اعتماد کودک را می‌سازد که «مامان/بابا می‌رود، اما همیشه برمی‌گردد.»

5. مدیریت احساسات خود
• آرامش خود را حفظ کنید: کودکان به شدت حالات روحی والدین را درک می‌کنند. اگر شما در زمان خداحافظی مضطرب باشید، کودک احساس خطر می‌کند. لبخند بزنید و با لحنی آرام و مطمئن صحبت کنید.
• هنگام بازگشت، بازگشتی آرام داشته باشید: وقتی برمی‌گردید، ابتدا کمی صبر کنید تا کودک شما را ببیند و سپس به استقبال او بروید. بازگشت نباید یک رویداد خیلی بزرگ و پرهیاهو باشد، بلکه باید عادی و آرام باشد تا کودک بداند بازگشت شما یک امر طبیعی است.
نکته پایانی: اگر اضطراب جدایی کودک شما به قدری شدید است که در عملکرد روزمره او (مثل غذا خوردن یا خواب) اختلال ایجاد می‌کند و این وضعیت برای مدت طولانی (بیش از یک ماه) ادامه پیدا کرده است، بهتر است با یک متخصص اطفال یا روانشناس کودک مشورت کنید تا از سلامت روان او مطمئن شوید.

مرسی عزیزم عالی بود

عالی ❤️

ممنون مفید بود

نذاشتی که راهکارو

سوال های مرتبط

مامان تینا👨‍👩‍👧 مامان تینا👨‍👩‍👧 ۱۵ ماهگی
عزیزانم برای کنترل ترس و استرس باتوجه به شرایط پیش آمده کارهای زیر را انجام دهید :🌿
تنفس عمیق:
تمرین تنفس دیافراگمی (شکمی) به فعال شدن سیستم عصبی پاراسمپاتیک و کاهش اضطراب کمک می‌کند.
مدیتیشن و ذهن‌آگاهی:
تمرین‌های ذهن‌آگاهی به شما کمک می‌کند تا در لحظه حال زندگی کنید و از افکار منفی دور شوید.
ورزش منظم:
ورزش به ترشح اندورفین کمک می‌کند که یک هورمون طبیعی ضد استرس است.
تغذیه سالم:
یک رژیم غذایی متعادل و سالم به حفظ تعادل هورمون‌ها و کاهش اضطراب کمک می‌کند.
خواب کافی:
خواب کافی برای سلامت روان ضروری است. سعی کنید یک برنامه خواب منظم داشته باشید.
صحبت کردن با دیگران:
صحبت کردن با یک دوست، عضو خانواده یا مشاور در مورد احساساتتان می‌تواند به کاهش اضطراب کمک کند.
نوشتن:
نوشتن افکار و احساسات خود می‌تواند به شما کمک کند تا آنها را بهتر درک کنید و با آنها کنار بیایید.
فعالیت‌های آرامش‌بخش:
انجام فعالیت‌هایی که از آنها لذت می‌برید، مانند گوش دادن به موسیقی، خواندن کتاب، یا نقاشی، می‌تواند به کاهش اضطراب کمک کند.
مامان امیرحسین مامان امیرحسین ۱۵ ماهگی
در برخورد با کودک لجباز، مهم است که صبور باشید و از راهکارهای زیر استفاده کنید:

درک علت لجبازی: سعی کنید بفهمید چرا کودک لجبازی می‌کند. آیا احساس می‌کند نادیده گرفته شده، تحت فشار است یا می‌خواهد استقلال خود را نشان دهد؟

انتخاب نبردها: همه موارد لجبازی ارزش مقابله ندارند. مواردی را که واقعاً مهم هستند، انتخاب کنید و در مورد آن‌ها قاطع باشید.

ارائه گزینه‌های محدود: به جای اینکه بگویید “نه”، دو یا سه گزینه قابل قبول به کودک بدهید تا از بین آن‌ها انتخاب کند. این به او احساس کنترل می‌دهد.

قوانین مشخص و ثابت: قوانین خانه را روشن و ثابت نگه دارید. وقتی قانونی وضع می‌شود، به آن پایبند باشید.

تشویق رفتارهای مثبت: وقتی کودک همکاری می‌کند یا رفتار خوبی از خود نشان می‌دهد، او را تشویق کنید و تحسین کنید.

همدلی و درک احساسات: احساسات کودک را بپذیرید، حتی اگر با رفتار او موافق نیستید. بگویید: “می‌دانم که الان ناراحتی چون نمی‌خواهی این کار را بکنی.”

اجتناب از مقابله مستقیم: وارد بحث و جدل طولانی با کودک نشوید، زیرا این ممکن است لجبازی او را تشدید کند.

استفاده از طنز و بازی: گاهی اوقات می‌توان با شوخ‌طبعی یا تبدیل کردن یک موقعیت به بازی، از شدت لجبازی کاست.

صبور بودن: تغییر رفتار زمان می‌برد. صبور باشید و به تلاش خود ادامه دهید.

توجه به نیازهای اساسی: مطمئن شوید که کودک به اندازه کافی می‌خوابد، تغذیه مناسب دارد و احساس امنیت می‌کند، زیرا خستگی و گرسنگی می‌تواند لجبازی را افزایش دهد.