یکم درد و دل..
پسر قشنگم عشق مامانی خیلی خوشحالم که دارمت هر لحظه ام اگه از خدا تشکر کنم بازم کمه
منو ببخش مامانی بخاطر روزایی که تو دلم بودی و من با گریه روزمو شب میکردم و شبمو روز میکردم .من شرمندتم مامانی که روزا می‌گذشت من هر روز میگفتم خدایا اشتباه کردم. ازت خجالت میکشم مامانی بخاطر اینکه انقدر مظلوم و معصومی
از خدا ممنونم بخاطر وجودت
من خیلی سختی کشیدم تا خدا تو رو بمن داد
دوست داشتم اینا رو یه جا بنویسم تا بمونه .. از خودم خجالت میکشم چون مامان بدی ام چون انقدر مشکلات زندگی بهم فشار آورده بود که تو دوران بارداریم بخاطر وجود پسرم خیلی ناشکری میکردم
الان یک ماه و نیم میگذره از بدنیا اومدن پسرم و من هر لحظه بهش نگاه میکنم گریم میگیره و شرمندشم که ناشکری کردم بخاطر وجودش انقدر بهم آرامش میدی مامانی
ببخش مامانتو پسرم ببخش که روزایی که تو دلم بودی هر لحظه قلب کوچیکتو ترسوندم
روزایی به من گذشت که فقط خدا می‌دونه . من می‌دونم و تو
امیدوارم ازین به بعد مامان خوبی باشم برات
عاشقتم پسر قشنگم 😭😭😭😭😭

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط