۳ پاسخ

ببین اول بپذیر اون با شما یا پدرش مشکلی نداره هنوز قدرت منطق پذیری رو نداره و قصدش اذیت شما نیست هنوز مغزش در حال رشد کردنه اینو که بپذیری نصف راه رو رفتی .
بعدش شروع کن آروم آروم ازش تعریف کردن مثلا شب قبل خواب بدون توجه به تک تک کارهای منفیش بیا حتی اگه یدونه کار خوب داشته اون رو بهش بگو و ازش تشکر کن بابتش (مثلا من چه قدر ازت ممنونم که انقدر حرفه ای خودت بشقاب غذات رو میزاری تو سینک ظرفشویی)

پسر من از بس خانواده خودم و شوهرم طرف داری ازش کردن وقتی پیش اونا باشیم اصلا تره برا حرف من هم خورد نمی کنه تازه چیزی بگم با گریه بلند سعی می کنه نظر اونا را جلب کنه تا یه چیزی بگن در دفاع ازش ولی وقتی تنها باشیم کاملا به حذف من گوش می ده

اقتضای سنشونه پسر منم همینه
یه کارایی می‌کنه میخوام شاخ دربیارم که از کی و کجا یاد گرفته
چاره ای جز صبر و مدارا نیست

سوال های مرتبط