عزیزم من به خیلیا توصیه میکنم پشت سر هم بچه نیارید چون هم در حق خودتون ظلم میکنید هم بچه ها مگه اینکه واقعا به خودشناسی و صبر رسیده باشید که تازه این یه طرف. قضیه هستش طرف بعدی بعد از دنیا اومدن اون بچه هست ضربه ای ناخودآگاه به بچه اول وارد میشه
رسیدگی که مادر نمیتونه با دوتا بچه کوچیک به هردوبچه به اندازه کافی بکنه و این خودش کوتاهیه و در آخر باز مادرو پدر عصبی که مدام یا بچه هارو دعوا میکن یا کتک میزنن ... کسی جز خودت و یا مشاور نمیتونه کمکت کنه باید و باید خودتو کنترل کنی اون بچه گناهی نداره که مادرش عصبیه چرا باید تقاص بیحوصلگیه ما رو بچه هامون پس بدن؟؟؟
من خودم بچه دومم رو با ۱۲ سال اختلاف با اول دنیا آوردم میدونم ۱۲ سال هم خیلی دیگه اختلاف سنی زیادیه اما موقعی آوردم که از نظر سنی به بلوغ بیشتر و از نظر صبر و تجربه به نقطه امنی رسیدم من تا الان سر بچم داد نزدم و هر شبی که سرمو روی بالش میزارم خداروشکر میکنم که بچم از نظر روحی مادری داره که با خیال راحت کنارش با آرامش شیطنت میکنه و اجازه داره راحت بچگی کنه روی خودم کار کردم نمیگم کاملم نهههه همیشه باید بهتر از دیروزمون باشیم .... خیلی بهش فکر کن
بخاطر بارداریه منم همینجورم
احتمالا بخاطر تغییر هورمونات .اکه کسی داری بچه رو نگهداره بده بهشون یه کم استراحت کن
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.