۱۰ پاسخ

این داروها بنظر من فقط روی مشگل رو میپوشونن حلش نمیکنن پسر منم از اول شدیدا رفلاکس داشت هیچی ندادم بهش تا اینکه ۶ماهگی کم شد ۷یا۸ ماهگی قطع شد اما الان هر موقع غذاش اوکی نیست باز معدش بهم میریزه مثلا غذا روهم روهم اصلا نباید بخوره چیزای اسیدی مثل آب پرتقال یا خوراکی های صنعتی،هرچیزی ک خمیر بشه تو شکم مثل کیک،تیلیت اینارو نمیدم بادام خیلی برای معده خوبه مامان بزرگم‌گفت بادام رو اینجوری به خورد بچت بده پوستش رو بکن بزار خشک بشه آسیاب کن بریز رو کته سفید با ماست بده بهش کته سیب زمینی با ماست ک پونه یا نعنا برای معده خوبه گوشت تو شیشه بپز باهاش دمی درست کن تو دمی از هویج و سیب زمینی استفاده کن سعی کن گوجه ندی بهش اصلا ی مدت رعایت کن تا خوب بشه

ی قل من هم دقیقا همین اون غذا بالا نمیاره شیز هنور برمیگردونه گاهی و خیلی خیلی بد غذاس بی نهایت حتما هم باید میکس بدم ی زره نون میدم دستش اکر پرید گلوش همرو برمیگردونه
وزن هم خوب نمیگیرن
الان بردم دوباره گوارش نکسیوم وباکلوفن داد ی زره بهتره

وای رفلاکس خیلی بد و سخته
درک میکنم
من به دوتا بچه هام فقط نکسیوم دادم بهشون جواب داد
یه غذاهایی هم رعایت میکردم نمیدادم

بله دختر من رفلاکس شدید و حساسیت ب پروتیین داشت هنوزم داره هنوز نمیتونه لبنیات و مغزیجات بخوره

پسر من از بدو تولد تا الان داره
تا یکسال نکسیوم میخورد از یکسالگی پودر امپرازول ۱۰
هرروز صبح ناشتا باید بدی وگرنه برمیگرده
بچت آلرژی هم داره؟
چون معمولا این رفلاکس ها آلرژیکن

عزیزم من به جز امپرازول هر شربت دیگه ای میدادم بدار میشد فک نمیکنی شاید داروهاش سازگار نیس؟

نکسیوم امتحان کردی براش؟؟؟

دارو برای رفلاکس چی میخوره؟

قرص هم میخوره؟
یبوست هم میشه؟

ینی چی ینی غذایی ک میخوره رم بالا میاره

سوال های مرتبط

مامان دردونه مامان دردونه ۱ سالگی
درباره بازی- ۸
من خیلی دنبال این بودم که هم سن و سال پسرم پیدا کنم تا باهم بازی کنن. ولی تجربه ام نشون داد که این سن برای هم بازی شدن خیلی زوده. مطلبش رو هم خوندم که بچه ها تو این سن بازی نمیکنن. یه پدیده ای هست به اسم بازی موازی. یعنی هر کدوم برای خودشون بازی میکنن.
بچه های کم سن تر ، بچه های بزرگتر و بچه های دقیقا هم سنش رو امتحان کردم.
کلا از دیدن هر نوع بچه ای خوشحاله☺️
بچه های کوچیکتر رو دوست داره نگاه کنه و ناز کنه و دست بزنه. بچه های هم سن خودش خوب میتونن با هم راه برن، بیشتر با هم به به میخورن و دبنال هم راه میفتن و سر اسباب بازی دعواشون میشه😅
بچه های حدود ۲ یا ۳ سال خیلی تجربه جالبی نبوده. چون خیلی تو اون سن بچه ها بچن و همینطور لجباز و خودمحور میشن.
بچه های سن بزرگتر حدود ۴ یا ۵ و ۶ هم با دخترا بهتر کنار میاد.مواظبشن. رعایتشو میکنن. پسرها خیلی ورجه وورجه دارن تو این سن انگار‌ یه جا بند نمیشن که البته طبیعیه.
بچه های بزرگتر که دیگه مدرسه ای شدن هم خیلی دوستش دارن خیلی توب مواظبشن. ولی خوب دیگه پسرم نمیتونه به اون صورت باهاشون بازی کنه.
و اینکه تو این سن باید حتما بازی با نظارت و دخالت بزرگترا باشه. باید اگه دعواشون‌میشه دخالت کرد حتما.
سن پسرم ۱ سال و ۴ ماهه.
و از همون موقعی که میتونست بشینه قرارهای دوستانه براش میذاشتم.
الان چندتا دوست داره که خونمون میان و خونشون میریم. فکر میکنم بیشتر دوس داره که نی نی بیاد خونمون و باهاش تو اتاقش بازی کنه. ولی رفتن به خونه بقیه و اسباب بازی های جدیدم خیلی براش جالبه.
خانه بازی هم بردمش چند بار. از وقتی تونست خوب راه بره. ولی با کسی هم بازی نمیشه. خودش بازی میکنه ولی بودن تو محیط بچه ها رو مسلما خیلی دوست داره.