۸ پاسخ

اره
چون می‌دونم بعد من کسی نیست مواظب پسرم باشه

آره من چون خودم خواستم که این بچه به دنیا بیاد اگه طلاق بگیرم نمیدونم آینده دخترم چی میشه بچه طلاق بودن سخته نمیخوام بزرگ شد بهم بگه تو که میخواستی جداشی براچی من و به دنیا آوردی من باهمسرم خیلی مشکل دارم به زور دارم تحملش میکنم ولی دلم میخواد دخترم تو یه خونه با مامان و باباش زندگی کنه من خودم از ۱۰ سالگی مامانم فوت شد بدون مادر بزرگ شدن خیلی سخته

سخته ولی اره

بعدشم بری ول کنی که چی که بقیه تو زندگیت دخالت کنن که شوهرت بدتر بشه بجای خوب و نرم شدن
حداقل بمون خونه قهر باش کم کم میبینی سلامی رد و بدل میشه غذایی براش میذاری تشکر می‌کنه و...
همینا هم نعمتیه

والا من قبلا ممکن بود دعوایی بشه قهر کنم برم ولی الان میگم این خونه و این زندگی و این بچه همش مال خودمه چه بخوان چه نخوان جای من تو خونس کسی ک. جاش بیرونه شوهرمه
دیگه هیچ وقت ترک نمیکنم زندگیمو فقط بخاطر آرامش خودم و بچم

هم دختر هم شوهرم

منظورت زندگی مشترکه یا زنده بودن کلا؟

چون من مادرشم ، حتی اگر پدرشم باشه نمیتونه نقش منو ایفا کنه 🫠

سوال های مرتبط