یکسال و دو ماهه که حتی یک روز حتی یه نصف روز یا حتی دو ساعت نتونستم بچمو پیش کسی بزارم
مادرم همون اول بارداریم قهر که به این دلیل که چرا اینقد زود بعد از ازدواجت باردار شدی و تا الان باهام اشتی نکرده
ده روز بعد از زایمانم محل کار شوهرم عوض شد و ما دو روز با بچه ده روزه تو ماشین بودیم
تو این یکسال هیچکس کمکم نبود هیچکس
خیلی دلم گرفته خیلی خستم
بچم شدیدا رفلاکس داشت تماااام زندگیم کثیف میشد و من روزی سه یا چهاربار تمیز میکرد
واقعا اینقد بچه داری برای همه سخت بود؟م

واقعا قوی هستی ب خودت افتخار کن ❤ این روزام میگذره عزیزم
من واقعا درکت میکنم خیلی سخته

آره عزیزدلم واقعا مادری کردن سخته منم بچم ریفلاکسی بود هیچ لباس بدون لکی براش نمونده هیچی هم فایده نداشت ولی الحمدلله من کمکی داشتم گاهی ولی درکت میکنم واقعا چون اون کمکی ها هفته ای دوبار بود نهایتا عوضش شوهرم که میومد میشد مسئولیت دو تا بچه ی بهونه گیر با هم🤪

والا پسرم سه و خرده ای من تا حالا جز شوهرم جایی نزاشتم یا پیش کسی حتما باید خودمون حضور داشته باشید کوچیکه که اصلا

مادرت چرا حالا انقدر سخت گرفته دیگه حالا شده تعجب میکنم از رفتارش
منم تو همین شرایطم تقریبا
مادرم پاش شکست قبل بارداریم خیلی بدجور چندین بار عمل شد چند قدم راه میره پا درد بدی میگیره نتونست کمکی کنه بهم
خواهرم باردار شدم رفت شمال زندگی کرد بعد از زایمانم مادر شوهرم کلا رفتارش تغییر کرد دعوامون شد قهر کردیم تنهایی بزرگ‌ کردم چه روزا که خودمو نزدم چه شبا که‌گریه نکردم انقدر سخت گذشته برام و داره میگذره حد نداره مامانم حداقل نمیمونه خونش با همون پای شکسته قوت قلب بود برام همش شهرستان پیش مامانشه میگه آخر عمری پیشش باشم دیگه نمیدونه اون پیره اون یکی بچه هاش کنارشن من عصبی شدم حداقل یه ساعت میرفتم خونش هوام عوض میشد کلا خونه با بچه دیوانه‌ کنندس
ولی بازم شکر این روزامونم میگذره ….

عجب مامان عوضی ای

ببخشید اینو میپرسم چند ساله عروسی کردید ؟
وبعد چند وقت بچه دار شی؟
ناراحت نشو ولی طرز فکر مادرت چه قدر بده اگه خدایی نکزده بگه دار نمیشدی چی
بعدشم شوهرته خودنه خودت باردار شدی
واقعا نمیتونم درک کنم

بله بچه من
یکساله تمام دست تنها با بچه هیچجا نرفتم و هیچکس کمکم نبود
حالا وحشتناکی میدونی چیه؟بچه من یکسال تمام توی بغلم خوابید ینی حتی یک شب و یک ساعت نشد بذارمش زمین
حالا ببین من چی کشیدم دیگه بااین رفلاکس کوفتی
خواستم بگم تنها نیستی

انشالله نتیجه این همه سختی و میبینی قربونت قوی باش ❤️

خداروشکر من خیری از خونواده شوهرم که ندیدم ن خودم ن شوهرم خواهر ک‌ندارم ولی مامانم خیلی کمکم کرد ی ماه قبل زایمانم اومد پیشم تا ۱۰روز بعد زایمانم پیشم بود و بعدش رفت منم سختی زیاد کشیدم خونم نوشهر بود مامانم اصفهان غریب بودیم شوهرم تا ۱۲سر کار من موندم ی بچه ک اصلا نمی‌دونستم چشه همش گریه گریه منم صبوری کردم تا یاد گرفتم همیشه اینطوری نیست ک کسی کمکم باشه یاد گرفتم خودم از پس همه چی بربیام.مامانت میخواست خرج بچتو بده ک ناراحته؟؟عجیبه برام

اره عزیزم بچه داری ب شدت سخته من امروز داشتم میگفتم من سر پریماه میگفتم چرا روزا نمیگذره چقد سخت و دیر گذشت دو سه سال اول ولی برا نیلماه ب شدت ب شدت ناراحتم‌ک‌چرا انقد رزود برام گذشت حس میکنم لحظه لحظشو زندگی نکردم با اینکه تمام‌تلاشمو کردم خیلی غرق شدیم تو مشکلات‌من ب شخصه دغدغه فکری زیاد دارم ی لحظه میام ب خودم میبینم انگار با بچه هام‌لذت نبردم البته ک من دائم باهاشونم‌و دائم دارم بازی میکنم باشون

چقدر موقعیتمون شبیه همه
منم سر همین موضوع باهام دعوا کرد و از اول بارداری باهام قهر کرد
هیچ سیسمونی هم برام نگرفت
برام مادری نکرد

واقعا دست تنها بودن خیلی سخته🥲

عزیزم خیلی سخته ولی تو از پیش بر اومدی امیدوارم زندگیت هر روز قشنگتر از دیروزت باشه برات و غم نداشته باشی✨❤️

میفهمم سخته خیلیامون همینیم
چاره چیه جزتحمل🥲

بچه داری سخته خدایش،ولی واسه بعضی ها مثل شما خیلی سخت تره،خوب کار مادرت واقعا اشتباهه،خدا بهت بچه داده از شوهر خودته چرا باید قهر باشه،تصمیم خودتون بوده،ایشون چرا دخالت می کنن نمی فهممش

عزیزم اینجوری که خیلی سخته
واقعا آدم نیاز داره بعضی وقتا یه تایمی رو واسه خودش استراحت کنه یا به کارای شخصیش برسه
مادرشوهرت اینا کمکت نمیکنن؟

عزیزم😢 انشاالله که‌مزد تمام سختیات رو میبینی .

دورت بگردم الهی
چطوووووری
من خصوصی برام بالانمیاره نمیتونستم بهت پیام بدم
منم بابچه دوماهه اسباب کشی کردم شهر دیگه بعده دوماه زندگی دوباره مجبورشدم دوماه خونه پدرم زندگی کنم. بعدشم بازاسباب کشی و برگشتم
وقتی ام بچم دوماهه بودخیانت دیدم
تاالانم آلرژی شدیدش و منم ب شدت تنهام
مادرم اصلا سرنمیزنه