۵ پاسخ

اون بچه ها مجبور میشن مستقل بشن عزیزم با کلی اسیب روحی که مادرا فکر میکنن خیلی خوبه و درست ترین کاره که فاصله سنی بچه هاشون یک سال یک سال و نیم باشه اصلا ذره ای به روحیات بچه بزرگتر توجه ندارن

بچه که الان وقت مستقل شدنش نیست. الان دیگه شما رو کامل شناخته . میترسه ازش دور بشی برا همین مدام دنبالته . و تو هم خوب زیاد براش وقت بزار بغل کن تا این ترس و اضطراب جدایی در وجودش همیشگی نشه . هر اتاق یا آشپز خونه رفتی خواست بیاد با خودت ببرش . کارات رو وقتی خوابه انجام بده که بیدار شد کامل کنارش بشینی.اینم یه دوران کمکش کن میگذره. چرا میگن زیاد دالی موشه بازی کم با بچه . تا بدونه یاد بگیره اگه رفتی داخل اتاق باز برمیگردی.

من بچه هام فاصله سنشون ۳هستش ولی خب نا گفته نماند دخترم ۶ماهه بود من حامله شدم و ۸ماه کامل در ب در دکتر اینجور چیزا چون مشکل داشت جنین مرده بدنیا اومد طفلک دخترم از همون اول مستقل بود جدا از من بود منو نمیشناخت باور کن الان شما میگی بهم می‌چسبه من تعجبم هیچکدوم از بچه هام چسبم نیستن همین ک یک سال و نیم میشن میرن دنبال بازی و دوستاشون

شاهان اینطوری میرم رو میز میشینم نهار بخورم نمیزاره یکسره به پاهام می‌چسبه گریه میکنه دیگه خیلی اذیت میکنه😫😫😫

فاصله بچه هاتون چقد مگه عزیزم ؟

سوال های مرتبط