ادامه ی تاپیک 🌸✨️


یه روز رفته بودیم بیرون تو طبیعت،دلم هنوز گرفته بود..‌.آسمون یه حالتی بود که نگم به خودم که اومدم دیدم خیلی وقته خیره به آسمون موندم
چشام پر شد اشکام ریخت...شرمنده بودم بخاطر گلایه هام
به خدا گفتم ؛خدا جونم من شرمندتم هر ماه میگفتم توکل به تو ولی ته قلبم نگران بودم ولی بعد این دیگه نمیگم...گفتم خدایا چیز ساده که نیست قراره یه بنده رو خلق کنی باید حکمت و مصلحتتم باشه میدونم هر ماه به زور ازت خواستم ولی دیگه نمیخوام دیگه بچه نمیخوام به خدا گفتم علاقه به بچه رو فدای بزرگیت میکنم هر وقت خودت خواستی بده و امیدوارم تا ذوقشو داری بدی...به خدا گفتم به خودت قسم دیگه بچه رو از فکر و زندگیم پاک کردم هر موقع لیاقت داشتم بده بغلم...
احساس سبکی کردم...راحت شدم آروم شدم
مهر ماه که آمپول اینا جواب نداد قرار شد آبان برم روز سوم پریود که با همسرم بحثم شد و نرفتم..‌یعنی اون ماه هیچ کاری نکردم
بعد اینکه با خدا حرف زدم دلم که آروم شد رفتیم خونه.
دو سه روز بعد به خواب عجیب دیدم(تو تاپیک هام هست توصیه‌ میکنم یه سر بهشون بزنید)
بیدار که شدم گریه کردم ته دلم روشن شد و انگار دوباره به دنیا اومدم
روزها گذشت و گذشت و من منتظر پریود بودم
یه روز دو روز سه روز پنج روز هفت روز....دیدم پریود نشدم
اصلااا هم فکر نمیکردم خبری باشه چون هم رابطه هام سرسری بود هم بخاطر شرایطم فکرشم نمیکردم
۱۱ روز از تاخیرم گذشت دلم لرزون لرزون تست برداشتم که بزنم
۲۷ آذر بود و داشت اذان ظهر میگفت...تست رو زدم گذاشتم زمین نگاه نکردم چی میشه رفتم حیاط سرمو دوباره به آسمون دوختم
به خدا گفتم قرارمون یادمه چه بدی چه نده هیییچ فرقی نداره
نگرانم نباش بخدا ناراحت نمیشم

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط