از خودم بدم میاد.
اینکه هی تو ذهنم پرورش دادم بچه اولم پسره بنا به دلایلی و الان که جواب آزمایش سلفری اومد، اونقدرا ذوق نکردم.
آدم بدیم. میدونستم چون دختر عمو و پسر عمو بودیم، سلامت بچه باید برام اولویت میبود اما وقتی آزمایش رسید به دستم، اول رفتم سراغ اینکه ببینم پسره یا دختر.
بعد اینکه دیدم جنسیت چیه سکوت کردم و فوری نگفتم خدایا شکرت که سالمه.
از خودم خیلی ناامید شدم.
الان حس سنگینی و عذاب وجدانی که روی شونه هام حس میکنم، قابل وصف نیستن.
چرا زندگی هامون شده رقابت؟ چرا از یه چیزی تو زندگیمون بت میسازیم که با شکستنش قلبمون درد بگیره؟
من تصمیم داشتم دو تا بچه داشته باشم و خودخواهانه و فقط از روی رقابت دلم میخواست بچه اول پسر باشه و دومی دختر.
حالا با اینکه میدونم اتفاقی نیوفتاده و دومی رو پسر میارم ولی از خودم متاسف شدم که برای لحظه ای خوشحال نبودم.
خدا و این بچه منو ببخشن که لحظه ای بی لیاقت و بی عاطفه شدم.
خدایا شکرت بخاطر سالم بودنش. کمکم که مادر خوبی براش باشم.

عزیززم.. انشالله دختر نازت ب سلامتی بدنیا بیاد. انشالله نینی بعدیت پسمل خوشگل باشهه

عزیزم این حسو همه ماها داریم
چون شرایط زندگیا جوری شده ک از دوتا بیشتر نمیشه آورد
من کل عمرم عاشق پسر بودم
واس بچه اولم رژیمم گرفتیم ولی دختر شد
البت ک خداروشکر
دومی ناخواسته بود گفتم خدایا این دیگ پسر باشه از دوتاش داشته باشمو تمام
ولی انتی اینم گف دختره
و من مطمئنم دیگ نمیتونم بچه بیارم
تموم شد کل عمرم حسرت داشتن پسر ب دلم موند
هنوزم باهاش کنار نیومدم
ولی خب بازم خداروشکر ک بچه هامون سالمن

اشکال نداره، خودتو سرزنش نکن هر مادری گاها از رفتار ها میکنه، دلیل بر ناشکری نیست خیلی چیزا رو تفکر ما تاثیر داره، خانواده، تربیت، محیط اطراف و خیلی فاکتور های دیگه، من همیشه میگم جنسیت مهم نیست مهم این بچه رو خوب تربیت کنیم.
الان دارم بهت میگم بازم با قطعیت نگو بچه‌ی بعدی پسره، ما نمیدونیم خدا تو تقدیر و سرنوشتمون چی نوشته، همیشه از خدا اونی رو بخواه که به صلاحت هست.

انشلا صیح و سالم ک ب دنیا اومد براش جبران میکنی

ناراحت نباش عزیزم این حسو خیلیا دارن

منم سر اینجور چیزا زیاد شده از خودم بدم بیاد
مخصوصا وقتی به کسی حسودی میکنم از خودم متنفر میشم☹️

منم همین حس رو داشتم و واقعا جاخوردم اما بعدش خودمو جمع کردم گفتم یعنی جی پسر دختر نداره سلامتش مهمه بعدی رو میرم برا جنسیت اقدام میکنم...الان ک ۲۲هفته ام خیلی باهاش ارتباط گرفتم صداش میکنم دخترمو...اما اولش حس شمارو داشتم

منم بچه اولم پسر بود.‌دومی هم پسر شد تا چند روز خیلی ناراحت و عصبی بودم.خیلی طبیعی این حس ها ربطی ب ناشکری نداره .هرکسی دلش میخواد دوجنس داشته باشه که ماهم با توجه ب این گرونی تورم چون نمیتونیم سومی بیارم. ناخودگاه ناراحت میشیم که دیگه تموم شد دختر ندارم...اما گذشت و بهتر شدم

ناراحت نباش عزیزم منم مثل تو عاشق پسر بودم چون دوتا دختر داشتم ناخوادگاه وقتی رفتم سونو اول از همه گفتم پسر باشه بد ک گذشت ب خودم اومدم مثل چی پشیمون شدم ک چرا این حرفو زدم همش میگم خدایا پرودگارا منو ببخش نادونی کردم ،اول سلامتش بد هرچی دادی شکرت ،خدایا منو بخاطر نا اگاهیم ببخش و عفو کن 🙏🏻😭

این حس فقط برای شما نیست من بچه اولم پسر شد ودوست داشتم دومی دختر بشه ولی پسر شد ودقیقا من هم همینجور شدم شایدم بدتر

بخدا بارداری اولم وقتی فهمیدم دختر ذوق کردم الان ۴سالش جون منه نفس منه .دومی باردار دلم میخواد از هر دونعمت خدا پسر هم داشته باشم.
من بارداری اولم خودم میدونستم دختر وقتی رفتم سنو ذوق کردم خدایا شکرت .
از خدا میخوام اگه صلاح میدونه پسر هم بهم بده .من بردار ندارم ولی از ته قلبم بارداری اولم دوق کردم دختر عمرمنه
دختر نعمت برکته🙏❤💚🌱💙

عزیزم چه برنامه ای داری ک مطمئنی دومی پسر میشه؟