در میانِ غوغایِ خنده‌ها و بازی،
می‌درخشی چون ماه، در میانِ پایی.

دو فرشته در خانه، با شور و نشاط،
می‌دویند و می‌رقصند، در این دنیایِ پُر از هیبت و ساخت.

یکی سه ساله و یکی دو ساله، دو جادو،
در میانِ دستانِ تو، می‌سازند دنیایی نو.

تو همان مادری، که خستگی بر لب ندارد،
هرچند گاهی از این همه هیاهو، دلی به تنگ می‌آورد و پاهایش می‌لرزد.

و اما آن یکی... آن مهمانِ کوچک و بی‌خبر،
که در آغوشِ گرم تو، می‌کاهد از هر درد و هر تپش و هر دِتر.

او در میانِ تو، در امن‌ترین جای جهان،
می‌روید و می‌کشد، آرام و پنهان.

ای زنِ شگفت‌انگیز، ای ستونِ این خانه،
تو در میانِ این همه عشق، زیباترین افسانه.

هرچه خستگی کنی، هرچه به لبانت آه،
تو در حالِ ساختنِ بهشت هستی، در میانِ این همه راه.

دو فرشته در کنارت، و یکی در دلت،
تو زیباترین داستانِ زندگی هستی، در این جهانِ پر از کَلَت.
---
امیدوارم این شعر کمی لبخند روی لبت بیاورد. تو واقعاً یک قهرمانِ واقعی هستی! ❤️✨
فرزندپروری رفلاکس فرزندپروری فرزندپروری بارداری بارداری بارداری فرزندپروری رفلاکس کودک

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط