طبیعی من همش میخوام دخترم جلو چشمم باشه؟ یا زیادی وابسته م بهش؟ همسرم عصرا یا شبا میگه برو بخواب من نگهش میدارم ولی اصلآ دخترم کنارم نباشه خوابم نمیبره، چند هفته ست میگه دخترم بذاریم پیش مامانم بریم خیابون گردی باز دلم طلاقت نمیاره😬 اصلآ نمیتونم تو اتاقی که دخترم نیست بشبنم همش میخوام نزدیکش باشم، شبا میخوام زود همسرم بخوابونم برگردم پیش دخترم، اصلآ تمرکز ندارم وقتی چشمم بهش نیست، شمام اینجورید یا من یه مشکلی دارم؟!!😬😬😬

نه من اینجوری نیستم،خابم بیاد میدم کامل دست همسرم،حتی اگر گریه هم کنه نمیرم،میزارم همسرم خودش ساکتش کنه،یا کار داشته باشیم بیرون میدمش به مامانم

برعکس من شبا میدم همسرم خودمم محو میشم که فقط دو سه ساعت بخوابم😂😂😂😂

منم همینم

من اولا همین بودم. با کلی اصرار خانواده ها سر ۴۰ روزگیش گذاشتمش پیش مادرشوهرم که با همسرم بریم بیرون. انقدر فکرم پیشش بود و هی به همسرم گفتم بریم بریم سریع برگشتیم 😂😂 ولی کم کم بهتر شدم چون میدونستم اینجوری بیشتر به بچم آسیب میزنم که وابسته خودم باشه. چون من از مهر باید برم سرکار

منم همينم

من شوهرمو کلا ول میکنم میرم طرف بچم میچسبم بهش🤣

میگم اون چراغا چشمشو نمیزنه؟🥲

بچه اول اینجوریه منم همین بودم خواستم برم با همسرم سر کوچه گذاشتیم پیش مامانم انقدر گریه کردم تا برگشتیم ولی الان سومی رو هم اوردم خدا رو شکر درست شدم 😂

هممون همینیم
ولی مگه جدا می‌خوابه از شما؟