چرا درصد زیادی از مادرایی که بچشونو میارن خانه بازی بچه رو محاصره می کنن و اجازه نمی دن با بچه دیگه ای در ارتباط باشه یا خودش بازی کنه بعد میان می گن بچمون اجتماعی نیست. خب خودت یه کم برو کنار بزار با اجتماع در ارتباط باشه ببین اجتماعی می شه یا نه؟
خیلی ناراحت کنندست خیلی از بچه ها اصلا بلد نیستن ارتباط بگیرن یا دوست پیدا کنن یا همش خودشون تنهایی بازی می کنن و اجتماعی نیستن. زمان ما همه بچه ها یکسره با هم بازی می کردن الان مهارتامون اینجوریه، بعد این مدل بچه ها که تو آپارتمان زندگی می کنن و با فک ک فامیلم‌که هیچ رفت و آمدی نیست با بچه ها هم‌بازی نمی کنن و از صبح با پدرو مادرن چطور می خوان مهارت زندگی رو یاد بگیرن؟

من موافق نیستم... من خیلی میبرمش خانه بازی یا پارک و شهربازی ..
اما درکل حضور من باعث احساس امنیتش میشه و راحتیش ...با پدرش اینطور نیست فقط بامنه.. من مثلا میرم رو صندلی میشینم اما حواسم بهش هست و چشم برنمیدارم ازش.. اما اصلا باهاش صحبت نمیکنم تا اینکه خودش صدام بزنه یا واقعا مشکلی پیش بیاد که نتونه خودش حل کنه.. بچه ها با مادرشون احساس امنیت میکنن مخصوصا الان پسرم سنیه که اضطراب جدایی هم داره.

من بخاطر وسواس فکری ک دارم بخاطر مریض نشدنش دوست ندارم زیاد با بچه ها بازی کنه مخصوصا اگه حس کنم سرما خورده میبرمش از کنارشون😐😐😐😐
در کل اجتماعی بودن باید تو خونش باشه وگرن ربطی نداره من خودم ارتباط اجتماعی یم دیگ زیادی بالاس هانام ب خودم رفته ولی خواهر شوهرم یکی از مدیران رده بالای شرکت گاز با اینک کلی جلسه و فلان و ارتباط داره همیشه صحبت کزدن براش سخته

من حرفتون رو قبول دارم ولی وقتی شهر بازی یا پارک میرم یه عده بچه قلدر بازی در میارن و اجازه نمیدن بعضی بچه ها که کوچیکترن بازی کنن
چند روز پیش بچه هارو بردم پارک رو سرسره و تاب یه چندتا بچه بزرگتر بودن اصلا اجازه نمیدادن بقیه سوار بشن
از اونور بزرگتراشون خیلی ببخشید خر ذوق بودن که بچه هاشون زور میگن و سرگرم هستن
از پارک متنفر شدم والا

بنظرم بعضی بچه ها نیازه مادر نزدیکش باشه

متاسفانه مادران هلیکوپتری در علم روانشناسی اینطور هستن در اینده حتی برای مشق نوشتن و کارای روزانه معمولی حضور والدین رو میخوان

چون واقعا تربیتا متفاوته
کنترل از راه دور میکنم ولی گاهی وقتا میبینم یه بچه الکی جلوی مامانش پسرمو هل میده مامانشم کنارش نشسته و لبخند میزنه
کاش یکم بعضی مامانا مهارت درست ارتباط برقرار کردن یاد بچه ها بدن
بیشترشون یا اصلا اجتماعی نیستن یا خییلی معذرت میخوام دور از جون بچه ها ی شما وحشین واقعا باید پیش بچت بشینی مراقب باشی

اینکه بچه دوست نداره با کسی،بازی کنه یا حتی ارتباط بگیره ربطی به اجتماعی بودن یا نبودن نداره...نه تنها بچه ها بلکه بزرگترها هم همینه

متسفانه بعضی ها بچه هاشون خیلی بی ادبن و با بقیه دعوا میکنن من به شخصه دیدم ک همو حل دادن و حرف بد زدن نمیشه هرجای تنها بذاریش

وااای دقیقا مثل دهترعموی پسرم ک چهار شالشه
از بس همه کاراشو پدر مادر کرده یا نززاشتن یه بشقاب بلند کنه بچشوون اصلا خودشونو پیش پیش دخالت میدن ک مثلا مثلا بچه ای ب بچشون نگه بورو اون ور تررر
خو این بچه یه اعتماد ب نفس کاذب گرفته
وقتی میبرنش جایی مثل کلاس مهد چیزی کلا یه حلشه بیشتر نمیمونه میگه نمیرم چون مربی مهد با جون صدام نزد باهام خوب صحبت نکرد
درصورت ک برن مدرسه دیدی ک چقد خشن تره محیط
الن باید ناکامی ببینن درک کنن تا یاد بگیره خودش ک چجوری برخورد کنه

پسر من تازه یک ماهه تو خانه بازی خودش تنها بازی می‌کنه
یک ساله دائم میبرمش
اونجا هم می‌گفت بیا بشین با من بازی کن
بیا کنار من
ما از دور نمی‌دونیم تو دل و فکر یه مادر چه خبره که قضاوتش کنیم

من ب عنوان مادر یه بچه اجتماعی ک خودم همیشه ی فضایی ب دخترم میدم بره ارتباط بگیره میگم ک این ی موضوعی هست ک هرختنواده ای خودش باتوجه ب قوانین و جو خانوادگی خودش این رو انتخاب میکنه ک بچش تا چ حد ارتباط بگیره سا اصلا نگیره

من دوست دارم ازش دور بشم تا بتونه با همسن و سالاش حرف بزنه و دوست بشه


یک سری خونه بازی که بودیم رفت داخل یکی از این اتاق کوچولوها با یک پسر بچه همسن خودش

من نرفتم جلو
بعد از چند دقیقه گفتم برم یه نگاهی بندازیم
رفتم دیدم بچمو کنج اتاق گیر آورده و داره موهاشو می‌کشه ، صورتشم چنگ زده و جای پنج انگشتاش تو صورت بچمه

پسر من الان نمیتونه از خودش دفاع کنه و خیلی جاها لطمه دیده


مجبورم حواسم باشه هر لحظه بهش

چون یک خاطره خیلی بد از خونه بازی براش موند
اونکه عاشق خونه بازی بود متنفر شد

من و همسرم تو پارک با فاصله کم ازش میمونیم
خیلی وقتا که خودمون تشویقش میکنیم بره دوست پیدا کنه
خونه بازی هم بیشتر فاصله میگیریم چون فضا بستست امن تره نسبت به پارک
تا جایی که ی بچه خیلی زور نگه و اذیت نشه هم جلو نمیریم برا دفاع ازش

بچه ایی که بالای سه سال باشه میشه یکم تنهاش گذاشت تا خودش بازی کنه یا دفاع کردن یاد بگیره

من میترسم ب بچه دیگ صدمه بزنه یا حتی یوقتایی حرف زشت از دهنش بپره بهرحال بچس وگرنه خودم ع خدامه

عزیزم من یکی بچم بلد نیس از خودش دفاع کنه من اگ‌ازش ی‌ قدم دور شم یکی بچم میزنه نمیتونم بخاطر اجتماعی بودن ولش کنم
نزدیکش هستم ولی خب میزارم با بچه ها دیگ بازی کنه اگ‌نزننش

یا خدااا خداروشکر تو خانه بازی به چنین موردی نخوردم و پسرک منم با بچه ها بازی میکنه خیلیم اجتماعیه ولی بچه هایی هستن که سرشون فقطط تو لاک خودشونه منم ازدور مواظبم یا با مامانای دیگه صحبت میکنیم
امااا امااا تو فامیلمون یکی هست دختره اصلااا ول کن بچش نیست یه جوریه صدای همه دراومده حالا تحصیلکرده و شاغلم هستا خودشو یه پا روانشناس میدونه

بنظرم بستگی ب خود بچه داره من پسرم اجتماعی نیس با کسی دوست نمیشه هی بش میگم برو با فلانی حرف بزن دوست شو اما نمیره مغروره لچه هاییم دیدم اجتماعی خودشون میان سمت دایان تا با دایان حرف بزنن بستگی ب بچه داره متاسفانه بچه من نیست ولی اگ چندساعت با بچه ای بمونه باهاش کم کم ارتباط میگیره

امروز توی‌پارک از پسرم فاصله کرفتم یه پارک حدید تر بردم ک خب شلوغ تر‌بود
یه بچه ای برعکس اومد از سرسره بره بالا ک کفش خورد ب بینی پسرم الانم کلی کبود شده خیلی گریه کرد اشکاش پاک کردم بغل بوس اینا
بعد گفتم باید دوباره بری اولش گفت نه اینا
بعدش رفت دیگه دیدم خودش حواسش ب خودش هست ب بچه های دوربرش هست حتی محکم با کونش خورد زمین ولی با خنده بلند شد
اینا بقول شما کسب مهارته
کسب مهارتم خب تاوانی داره هزینه ای داره دیکه
جای کبودی میره ولی ارزش داره
من پسرم کریه کنه خیلی دلم کباب میشه ولی الن خوشحال میشم گریه میکنه جون میدونم بعدش قراره چیزی یاد بگیره
الن چالش من خاسته های خوراکی یا غذا در بیرون هست اگه راهنمایی بلدی خوشحال میشنوم بشنوم مامان عزیزدل😘😘😘

حرف شما درسته بچه ها باید مهارت حل مسئله یاد بگیرند بتونن مشکلاتشون خودشون حتی تو سن سه سالگی حل کنن

اره پسر من خیلی دوست داره با بقیه تو پارک بازی کنه یه دفعه توپ برده از بچه های همسن خودش میخواست باهاش بازی کنن اونا اصلا بلد نبودند ارتباط بگیرند

آره دقیقا تو خیابونم هست . بچه ها میخوان برن سمت هم یهو پدر یا مادر بچه رو صدا میکنن میبرن با خودشون

چون بچه من بشینم میشینه
همش میگه بیا کنارم

کجا می‌بری مهوین رو؟؟؟؟

من تابستون پارسال پسرمو بردم پارک خودم یکم دورتر ازش وایستادم تا خودش بازی کنه
ک بچه های بزرگتر از خودش زورشون بیشتره نمیزاشتن بچم راحت بازی کنه هل میدادن
یه بارم یه پسر چهار پنج ساله یه جور هل داد نزدیک بود پسرم از سرسره بیوفته پایین
از اون موقع به بعد خیلی احتیاط میکنم

من خودم تو خونه ی بازی باهاشون بازی میکنم😮😮
میپرن تو استخر براشون دست میزنم و جیغ میکشیم
یا به بازی بعد راهنمایی میکنم
من اگ نباشم دنبالم میگردن اخه