نگران گرونی های پیش رو هستم...
نگران آرزوهامون
نگران زندگی بچه هامون
چه آرزوها که نداشتم.....
بخدا من از 15 سالگی کار هنری کردم تا الان که همچنان دارم کار میکنم .
نگران خودم و همه مستاجر ها
نگران همه ی کسایی که ماشین ندارن ( میبینم زن ومرد بچه کوچیک سوار کردن با موتور باد میخوره توی صورت بچه چشماشو میبنده ناراحت میشم) .
آخ 😞
ماها خیلی حیف شدیم

منم همینجور میگم کاش اتفاقی بیفته کل مردم باهم بمیریم راحت بشیم از این وضع این شرایط جای اینک بهتربشه هر ثانیه بیشتر خفه میکنه مارو

بخدا دقیقااا فکر روز شب منم همین چیزا شده کاملا افسردگی گرفتم خداشاهده

از اینکه بی امید و بی آرزو شدیم متنفرم..نه اینکه ضعیف باشیم خیلیم تلاش کردیم تا الان،از چشای معصوم بچه هام خجالت میکشم با اینکه تقصیری ندارم...

هرروز جنس ده برابر میشه منتظر یارانه و سبد کالا هستیم وسایل بخریم😞😞

منم امشب نشستیم قرض و قصدو بدهی حساب کردیم دیدیم از حقوق بیشتر شد حالا بماند خورد و خوراک و مای بیبی و لباس بچه