من اوایل بارداریم همیشه مراقب بودم که بهترین مادر برای بچم باشم
به تغذیه ام شدید می‌رسیدم تمام سعی مو میکردم روحیم خوب باشه که یه وقت تاثیر بد روی بچم نزارم کلی درمورد زایمان تغذیه دوزه بارداری مطالعه میکردم که بهترین روش برای بچم باشه
از اول بارداری بخاطر فواید زایمان طبیعی بهش فکر میکردم و خودم رو از لحاظ روحی و جسمی آماده کرده بودم با اینگه به شدت میترسیدم اما شوهرم اجازه نداد این نوع زایمان داشته باشم بخاطر بچه معلول در خانواده و فامیل داشتن گفت یه درصد هم نمی‌خوام بچم مشکل دار به وجود بیاد اگه اتفاقی افتاد مقصر شمایی!!!!!!
با تمام ترس و نارضايتي سزارین شدم و بعدم افسردگی شدید و مصرف دارو نتونستم به بچم شبر خودم بدم و بد زایمان نمیتونستم به بچم نزدیک بشم چون میگفتم این بچه نباید اینجوری بدنيا میومد و من مادر خوبی نيستم و در حقش کوتاهی کردم محروم شد از شیر مادر از رسیدگی از محبت مادری از اینکه نتونستم طبق خواسته خودم اونو طبیعی به این دنیا بیارم
و اینا هیچ موقع برنمیگرده و جبران نمیشه💔

چه ربطی داره خب .😕
راستش حرفات منطقی نیستن .

یعنی همه ماهایی که سزارین شدیم در حق بچمون بد کردیم؟
این چه حرفیه عزیزم؟!

همه ما زایمان زخم هایی داریم ک هرگز ترمیم نمیشن مخصوصا آسیب های روانی
ولی چه میشه کرد زندگی جریان‌ داره به خاطر نی نی ت از الان به بعد قوی باش راه زیادی داری ک برای نی‌نی ت باید مادری کنی سعی بقیه راه بهترین باشی براش

کاش وارد پروسه زایمان طبیعی میشدی تا میفهمیدی چه زجریه ، مهم نیست بچه چطور به دنیا. بیاد یا با چی سیر بشه تربیت مهمه که دو روز دیگه بتونه تو. جامعه درست رفتار کنه

من انتخابم یک زایمان بدون درد هست حالا طبیعی بدون درد یا سزارین
من الان زمانی ک یذره عصبی میشم بچه اصلا اروم نمیگیره یک درصد تصور اون میزارن استرس و دردی ک میکشمو میکنم ک چ تاثیری روی بچه تو اون دقیقه ها میزاره روانی میشم
حکمت خداروشکر واقعا یک روز ببینمش ازش میپرسم ک چرا یک زن با زجر بچه میاره مگه ما مرد بهشتی هم نداریم چرا با زجر بهشتی نشدن نکنه چون مردن

منم از اول بارداری میگفتم فقط طبیعی هرکس می‌گفت سخته نمیتونی میگفتم نه سیر طبیعی باید پیش بره روز زایمانم اینقدر وحشتناک بود برام همه چیزش که الان دخترم ۲ ماهو نیمشه یادم میاد گریه میکنم یه غمی از روز زایمانم تو دلمه که میگم من مستحق این همه زجر و درد نبودم