شماها هم اینجوری هستین
من اگه یه لحظه دخترم بغل کسی باشه نگرانش میشم خیلی رو گریه هاش حساسم اصلا طاقت اینو ندارم یه لحظه از خودم دور بشه یا بدم یکی دیگه بغل بگیردش حتی وقتی مهمون میاد یا میرم کل اون تایم استرس دارم تا بیام خونه

منم بودم سر بچه اولم خیلی زیاد دهن خودمو سرویس کردم بقیه هم که بهم میگفتن بهم بر می‌خورد میگفتم شماها نمیفهمید من چه احساسی دارم..........حرف زیاده که برات بزنم ولی درکل اشتباه میکردم ونسبت به بچه ام ذهنم مریض بود افکار بد میومد سراغم اگه دیر برم پیشش اگه گربه کنه اگه بدم دسته کسی اگه بد بغلش بگیره..................تو این اشتباه نکن به خودت سخت میگذره وبچه اتم بهت تکیه میکنه وخودش تلاش نمیکنه بزار یاد بگیره رسم دنیا رو از اول بزار تلاش کنه بجنگه مقاومت کنه گریه کنه بخنده....من اونموقع اگه انطری رفتار نمیکردم فکر میکردم مادر بدیم ولی الان بخاطر اون رفتارای عذاب وجدان دارم‌.....سعی می‌کنم بیشتر یادش بدم رویاهای خودش واسته ولی یه جاهایی یاد گرفته سریع گریه میکنه یا الکی صدای گریه در میاره تا من برم کمکش....

بچه اولته شاید.
مث‌من باشی، از خداته یکی‌ نگهش داره🤣

من اصلا اینطوری نیستم و این عذابم میده
میگم نکنه مادر بدیم. حتی زمانی که از روی نق زدن گریه میکنه برام نرمال به نظر میاد ولی وقتی یه چیزیش میشه نه ها سریع باید سرتا پاشو چک کنم و خیلی بیشتر بغلش کنم. گاهی اوقات به سرم میزنه که مادر خوبی نیستم
خونه مامانم و یا خواهرمم راحت میتونم الارا رو بزارم چون بهشون اطمینان کامل دارم و توی اون تایم اصلا دل نگرونش نمیشم. ولی بازم میگم من چرا زیادی بهش وابسته نیستم... نمیدونم...

منم اینطوریم🥺 و میفهمم چقدر سخته
کلا من ب سختیم بدستش اوردم بچه اولم سقط شد این بچمم ی هفته تو nicuبود
برا همین خیلی روش حساس شدم نباشه پیشم دیوونه میشم

منم این طوری م، فردا شب مهمون داریم و من نگرانم اسیب نزنن

من اصلا این طوری نیستم هر جا میرم یا پسرم میبرم واسه مامانم یا واسه مادر شوهرم یا واسه جاریم میرم عروسی نمیبرمش

برام مهمه ولی ن اینجور
از دور مراقبم

منم همینطورم ولی ن به شدت شما