بزرگترین اشتباهی ک تو زندگیم کردم که هم خودمو هم شوهرمو هم بچه ی اولمو انداختم تو هچل این بود ک بچه ی دوم اوردم 😣 بچه ی اولم ارومه و مستقل شده ولی بچه ی دوم به شدت بهانه گیر و نق نق جوری ک موهام سفید شد تو ۲۵ سالگی با هم دیگه هم نمیسازن همش هم دعوا و درگیری به قدری ک بچه ی اذیت میکنه اصلا نمیتونم به اولیم برسم ۴ و نیم سالشه باز خوبه خوب حرف میزنه نیازی نیس باهاش کار کنم اگ نیاز بود ک اصلا نمیرسیدم خلاصه ی بچه ی دوم ک میاد اولی از همه چیز محروم میشه 😣😣 سرمایه محبت اعصاب پدرومادر محروم میشه 😣😣

اشتباهت بیشتر این بود که بااین پیش فرض بچه اوردی که همه بچه ها مثل بچه اولت ارومن.امادگی روانیه این که هرچیزی ممکنه بشه یکم اوضاع رو بهترمیکنه

ولی برامن که سه تا بچه دارم ،اولی خیلی ناآروم بود الانم به حرفم گوش نمیده امسال ۱۶ سالش میشه ولی دومی ازاول آروم وحرف گوش کن بود وهست الان ۱۰ سالشه وسومی هم دخترمه که پدر کل خانواده رو درآورده🥲

منم مثل تو گول خوردم اولی خیلی خوب بود این یکی روانیم کرده همش گریه گریه

درست مثل من بچه دومم به شدت شلوغ و بهانه گیر اولی آروم و منطقی فکر کردم اینم مثل خواهرش میشه

بچه من خیلی اذیت گریه لج میکرد ومیکنه شوهرم خودم دلسرد شدیم بعضی میگن دومی اروم میشه ....

وای چقدر حرف دلم منو زدی
پسر منم پنج ونیم سالش
درواقع گهواره را برا اون نصب کردم بودم قبلا حتی این گهواره راهم برا خ دش کرد
پسر کوچیک نمیزاره تو خونه حتی روی مبل میشنه میگه بلند شو نیخواد نقاشی بکشه همه را ازش میگیره نمیزاره لسباب بازی دست بگیره
کلا پسر بزرگم شده یه بچه عصبی مدام اونم داد نیزنه گریه میکنه
کوچیک انگار عین خیا لش نیس
دوتاشون خوشگلن ولی کوچیکه بشدت خودش تودل همه جا میکنه ادا درمیاره تو جمع بیشتر پسرم اعصاب شده
دلم براش میسوزه دیروز دیدم پیراهنش پشت رو پوشیده اینقد گریه کردم میگه مامان رایان اذیتم میکنه حواسم نیس

نگو اینجوری ما که رفته تو پاچمون چاره نداریم 😣

دومیها همیشه پردردسرترن ولی خوب تایه مدت هست بعدش خوب میشن

والا واسه من یه دونه ست باز اصلا حوصله و اعصاب ندارن وقتی اطرافیان راجب بچه دوم‌صحبت میکنن ترس وجودمو برمیداره که اگه بچه دوم بیارم باید برم تیمارستان