مامانا دخترم بجز من و باباش و مامان بابای خودم چون هرروز میذارم پیششون و میرم سرکار، هرکسی رو میبینه یجوری گریه میکنه اشک میریزه، میدونم اضطراب جدایی که 7 تا 10 ماهگی زمانش هست عادیه این رفتار، اما حرف مردم‌ همین نزدیکای خودم دیوانم کرده انقدر ک میگن این بچه اینجوری از ادما دور شده فلان شده تقصیر توعه جایی نبردیش و ازين چیزا
اخه من کلا کسیو ندارم ک بریم خونشون فقط مامانمه

تا میتونی بغلش کن بیشتر باهاش وقت بگذرون تا این دورانش تموم شه

برات مهم نباشه هربچه ای یجور همه مثل نیستن دخترمنم همین خونه خواهرمم ک میرفتم یجوری از اول تا اخر گریه میکرد پشیمون میشدم کم میرفتم خونه خودمون بهتره اما بهتر میشن مثلا ده ماهگی دخترمن خیلی بهترشد بچه هاهفته به هفته و ماه به ماه تغییر زیادی میکنن

بابا این حرفا چیه خدا وکیلی خدا نابود کنه که به یه مادر این حرفارو میزنن چقدر کوفتی هستن این آدما
من کلا دور از خانواده هام هیچ کس هم بچم نمیبینه حتی پدر مادر هارو ، عادیه بچه بخواد غریبی کنه یکم بیشتر ببینه اونارو عادت میکنه

مردم ديوانه اند توجه نكن

عزیزم حرفای دیگران برات مهم نباشه تو کار خودت رو بکن از یه گوش بشنو از گوش دیگه بنداز بیرون
نمیدونم مگه بقیه خودشون بچه نداشتن که به بقیه همچین حرفایی رو میزنن🥴

ول کن حرف اینا رو خب طبیعی نشناسه گریه کنه .