۷ پاسخ

ولی عزیزم من جات بودم دوست داشتم حتی تو لحظه های آخر که دردم میگیره پیش شوهرم باشم چون ساپورت عاطفی که آدم از همسرش دریافت می‌کنه یک چیز دیگه ست باور می‌کنی من تو زایمان اولم وقتی دردم گرفت الان که به خاطرات گذشته نگاه میکنم فقط دوست دارم قسمت عکس العمل شوهرم رو به یادم بیارم

الان ک زوده بگو از ۳۷ هفته میام ک نزدیک به زایمانم باشه اینجوری دوراز خونه و همسر واقعا سخته

بنظر منم بمونی پیش خانوادت منطقی تر هست بالاخره درد خبر نمیکنه کسی مدام مراقبت باشه بهتر
همسرت میره سرکار چه بدونه در چه حالی
الان به فکر خودت و بچه باش

منم دوروزه نمیزارن برم خونه خودم چون بچه کوچیک هم دارم همسرمم شبا میاد اینجا

از الان خیلی زودهاگر مشکل جفت و انقباض و ...نداری برو خونت ۳۷و تموم کردی برگرد خونه بابات تا زایمانت میخوای بمونی بعدشم ازونورم کلی میخوای بمونی شوهرت خیلی تنها میشه بازم خودت هرجور صلاح میبینی

خب همسرتم بیاد اونجا

خوش بحالت که هم چنین خانواده ای داری

سوال های مرتبط