۶ پاسخ

عصبی هستید چون امادگی مادر شدن رو نداشتید .و طبق معمول ایرانیا به درخواست بقیه یا به رسم عادت باردار شدید .حال الان شما رو من سالها پیش تجربه کردم و همیشه همسرم و خانوادش رو باعثش میدونستم .و نمیفهمیدم بچه ام ناتوانه و با من نیاز داره ..هیچی باارزش تر از بچه تون نیست .کارای منزل بعدا انجام میشه و این روزا میگذره .اما این مشکلات تا همیشه توی وجود بچه تون میمونه .عذاب وجدان شما به هیچ درد اون بچه نمیخوره

امیش زور به حوصله بومه چند روژ یکه اوشو له میردکم قلس بوم لسر کچکم خالی کرد😔

ولش نکن تا خودش ساکت بشه گناه داره تو تنها پناهشی
نصیحتت نکردما
خودم چند روز این روش رو پیش گرفتم و بعد ب خودم اومدم و این کارمو ک مو ول کنم تا خودش گریش قط بشه رو گذاشتم کنار

عزیزم خودت کم خونی نداری که آنقدر عصبی وبی حوصله ای ، برای همین اینجوری

من وقتی فقط بخوام مادر باشم ( ینی کار خونه و کار شخصی خودمو بزارم کنار و فققققط وقف بچم باشم)نق نق کم تره بازیش بیشتره بی‌حوصلگی و بی اعصابیم کمترع

ولی خب مگه میشه کار خونه رو انجام نداد ؟
بخدا من پیر شدم

بچه منم لج میکنه میرم سمتش منو نمیخواد فرار میکنه داغونم بخدا

سوال های مرتبط

مامان گل پسر مامان گل پسر ۱ سالگی