۸ پاسخ

والا مغزمون از دست بچه این زمانه سوت میکشه بخدا اگه بچهای قدیم اینجوری اذیت کن بودن

هم بخاطر کمبود محبت میشه و هم ویتامین های بدنمون کمه

منم اینطور شدم چند روزه اینقدر عصبی شدم ک حد ندارع انگار هورمونام قاطی پاتی شدن

ماهممون همینیم.بنظرم مشکل فقط از طرف بابای خونه هست.اگه یکم درک کنن بچه روبگیرن ب مادرخونه محبت کنن این مشکلات پیش نمیاد.وقتی ی زن ب تنهایی همه بار خونه بچه ب دوش میکشه معلومه روانی میشه دیگه

پسرمنم همینه همش بهونه جیغ گریه چیزپرت میکنه دادمیزنه میگم نکنه مریض شده ازلحاظ روح وروان؟

دقیقا منم روانی دارم میشم از دست دوتا شون نمیونم تکون بخورم الان کنارم خواب جرات دارم تکون بخورم جیغ گریه مغزم درد گرفته

ببین اول از همه قبول کن که توهم ادمی و ربات نیستی دوم تو کامنتات خوندم ک خیلی وابستته پسرت باید دیگ کم کم ازخودت دورش کنی چون ۳سالگی دیگ سن ورود به اجتماعه کلاسای مادروکودک خیلی خوبه تواین سن هیچکدوم ازما دوس نداریم به بچه هامون اسیب بزنیم ولی صبرمون که صبر ایوب نیس کم میاریم با یه روانشناس یا روانپزشکم صحبت کن اگ نیاز داری دارو مصرف کنی تا یکم خلقت اروم بشه

کمبود محبت نداری؟

سوال های مرتبط