خانوم ها من مهر میرم ۱۸
شوهرم میره ۳۳سال بعد خودم بچه نمخام چون احساس میکنم ب اون درک نرسیدم‌الان ۱سالو ۲ماه ک عروسی کردیم
شوهرم بچه میخاد حتی مامان بابامم میگن ک حامله بشم
نظر شما چیه تو این سن بچه بیارم؟

ولی من دوستانه میگم بهت من اگه جات بودم میوردم یه بچه
چون الان سنم بالاست. به سختی باردار شدم. الان همش باید بخوابم که یوقت طوری نشه. و بعد از کلی سختی و دارو و سقط و کورتاژ شدن الان باردار شدم. ببین الان خیلی فاصله سنی دارم با بچم
هم سنم بالاس. هم اعصاب و حوصله ندارم
من تو ۲۰ سالگی ازدواج کردم اگه همون موقع به فکر خودم بودم و اینقدر سرگار نمی‌رفتم که چی بخام پولدار بشم
اگه اونموقع تو ۲۰ سالگی بچه دار شده بودم خیلی بهتر از الان بود
بعدم میخای چیکار کنی؟؟؟ فکر کردی شوهرت تا چندسال دیگه پا به پات میاد؟؟ هم فاصله سنی شوهرت زیاده با بچتون. هم خوددت حوصله نداری
یکم بهتر فکر کن عزیزم

اشتباه محضه.
بخاطر خودت میگم بذار از زندگیت و همه چیت مطمئن بشی بعد.

حالا زوده بزار دو سه سال بگذره حداقل از عروسیت بعد اگه خواستی اخلاقای هم دیگه دست تون بیاد ببین اصلا فایده داره تو این زندگی نفر سوم بیاد یا نه باید بتونی از لحاظ روحی اول خودت اوکی باشی بعد مالی حسابی خودتو باید برای لحظه به لحظه آماده کنی فعلا مسافرتا تفریحاتو برو بعد بچه بیار که چیزی تو دلت نمونه

واضح و قاطع میگم ن اصلا

نگاه نظرات همه بکن سطحی نگذر ازشون چون همه از تجربه میگن از روح و روان داغون میگن اول زندگیتو خودتو تباه نکن برا بچه حالا حالاها وقت داری اصلا دیگ کسی بچه دار نمیشه اشتباه محض فقط بگو باشه و جلوگیری سفت سخت کن

من تو سن شما بچه دار شدم چیزی از بچه داری متوجه نشدم هنوز به اون درک نرسیده بودم البته هرکی بسته به شرایط خودش میدونه ولی بزار حداقل دوسه سال از ازدواجت بگذره هم اخلاقای هم بیاد دستتون هم به یه سنی رسیده باشی ک بتونی

الان همه میگن بیار بیارموقعه نگهداری همه فرار حتی همین شوهرت

خیلی وقت داری
اصلا ب حرف بقیه گوش نده
ب فکر رشد و پیشرفت خودت باش
درستو ادامه بده
دانشگاه برو
شاغل بشو
سفر برو
تفریح کن
خودتو ب ثبات برسون بعد بچه دارشو

نمیدونم شرایط زندگیت چجوریه من جات بودم تا ۲۰ صبر میکردم، کنکور میدادم لذت دانشجویی را‌ میبردم با خیال راحت یکم جوونی میکردم.
نگران سن شوهرتم نباش. الان شوهرمن ۳۸ سالشه تازه بچه اولمون باردارم.

بنظرم ۱۸ سالگی خیلی زوده برای بچه دار شدن بهتره به فکر دانشگاه و شغل باشی

نه اصلا اشتباهه به نظرم
چون دیگه بچه بیاد تو زندگی تمام وقت و ذهنت سمت اون می‌ره، سنت خیلی کمه
بازم بستگی به خودت داره
اگه خانواده کمک میکنن شوهرت درکش بالاست میتونی بیاری
ولی اگه آوردی دیگه راه برگشتی نیست
من تو سن کم آوردم و واقعا وقتی نمی‌مونه برام با اینکه کمک هم دارم

از نظر سن خودت نه ولی بنظرم بمون حداقل سه سالی از زندگی مشترکت بگذره بعد اقدام کن هنوز نه خودت سنی داری نه همسرت

من ۳ سال و خورده‌ای از عروسیم گذشته بود ک باردار شدم و بازم ناخاسته یود
هردومون عاشق بچه بودیم ولی اولویتا چیزای دیگه‌ای بود
هم از نظر مالی گفتیم بهتر بشیم هم اینکه چندسالیو دونفری خوش باشیم تا بعد ک اوکی بود بچه دار شیم
شوهرم یوقتا اصرار میکرد ولی قانعش میکردم ک الان زوده
ما از اینکه دیر بچه اوردیم و لذت دونفره ای هم چشیدیم راضی هستیم واقعا و به موقع بچه دار شدیم خداروشکر
بنظر من یکی دوسال دیگع صبر کنید ولی بازم تصمیم خودتونه

نه عزیزم نیار
مهم تویی که بتونی بچه از جم کنی و از لحاظ روحی و هم جسمی توان داشتع باشی
نه شوهرت نه خانوادت نمیخوان بچه بزرگ کنند تو میخوای کنی وقتی در خودت نمیبینی پس اصلا نیار

به نظرم بذار حداقل به ۲۰سال برسی بعداز اقدام کن ولی دیگه خیلی هم نذار سنت بالا بره چون هم حوصله ات کم میشه هم فاصله سنیت با بچه زیاد بشه خوب نیست بنظرم

وای تروخدا نه نیار

نظر من بخای با توجه به نازایی و هزار تا مشکلات دیگه که خانما بعد ازدواج میگیرن یدونه بیاری خوبه هم سر گرم میشی باهاش هم حوصله داری باهمم بزرگ میشی منم سن کم ازدواج کردم گفتم بچه نمیخام فعلا چتد سال بگذره زندگی اوکی تر بشه الان نه تنها درست نشده مشکلات زیاد شده اعصاب و حوصلم خیلی کم شده

چقدر زود ازدواج کردی
به نظرم خودتو اسیر حرف اطرافیان نکن چون اول تا آخر تو باید مادر اون بچه باشی و ازش نگهداری کنی فکر همه جاشو بکن عزیزم

چرا با مرد اینقدر بزرگ تر از خودت ازدواج کردی ۱۵ سال تفاوت سنی زیاده. اون اقا پیخواد فاصله سنیش با بچش زیاد نباشه از طرفی شما هم خیلی کم سن هستین. یکسال هم خیلی کمه. بزار دو سال دیگه حداقل بیست سالت بشه مرد سالم باشه تا زنده س می تونه بچه بیاره.شما بیست سالت شد بچه بیار. اما اشتباه منو نکن من دیر عقد کردم دیر عروسی کردم دیر بچه دار شدم هزار تا درد بجونم افتاده از کمردرد درد لگن ارتروز لگن بگیر تا چیزای دیگه‌. ۳۶ سالمه حوصله گریه بچمو ندارم. دلم میخواست برگردم عقب زود بچه دار میشدم مثلا دیر دیرش ۲۵ سالگی بچه می اوردم دومی هم ۳۰ سالگی. نه مثل الان. شما هم اشتباه منو نکن جوونی و جون و جریق و اعصاب بعد ۳۰ خیلی کمتره تا دهه ی ۲۰.

وقتی ازدواج کردم ۱۸ سالم بود هیچی نمیدونستم مادرمم جوری نبود ک بهم بگه چی ب چیه یک ماه بعد عروسیم باردارشدم و نتونستم کنار بیام باهاش جوری ک بعد زایمان افسردگی شدید گرفتم ک رومو میکردم اونور و بچه را شیر میدادم ۲ ماهگی گذاشتمش رفتم دانشگاع از بس حالم بد بود و قبول نکرده بودم پشیمون نیستم بلاخره الان ۱۱ سال گذاشته ولی ب نظرم جا داره صبر کن

من دختر اولمو 25 سالگی و دومی رو 37 سالگی اوردم. تجربه م سر دومی خیلی بهتر بود. چون کامل تر و عاقل تر بودم. بنظر منم الان زوده. بزار حداقل بیست سالت بشه دخترم

نه اصلا ، حالا حالاها وقت داری

من از لحنت حس میکنم از زندگی و شوهرتم مطمئن نیستی چ برسه ب بچه

من بچه اولمو سن ۲۱ سالگی به دنیا اوردم بچه دوممو تو سن ۲۵ سالگی سر بچه دومم لذت مادر بودنو درک کردم بنظرم حالا حالا ها زوده

بلخشید یه سوال چرا با این‌همه تفاوت سنی قبول کردی ازدواج کنی؟؟

من خودم ۱۴ سالگی ازدواج کردم همش همه میگفتن بچه بیار میگفتم ن ولکن زوده تااالان که ۲۵ سالم شده
الان یه نی نی دارم هم حوصله و اعصاب ندارم همم واقعا اذیت شدم تا بچه دار شدم و کلی قرص و امپول استفاده کردم
بنظرم اگه اوکی هستی و کمکی داری و شوهرت ادم خوبیه و زندگیتون اوکیه بیار

عزیزم بستگی به رابطه بین خودت وهمسرت داره من ۱۶سالگی بچه دارشدم ۲۱سالگی دومی راآوردم به هرحال خوب یابدشوهرم کنارم بودفاصله سنی مون هم ۷سال
خواهرم هم ۱۶سالش بود که باردارشد ۱۳سال اختلاف سنی داشت باشوهرش
اماوقتی باردارشد متاسفانه شوهرش ولش کرد از ۳ماهش که بارداربودوضعیت مالیشم خوب بود اما شعورش صفربود هیچی ازهزینه های بارداری خواهرم نمیداد بابام هزینه هاراداد خواهرم مثل قرص ماه که بگم مشکلی داشت خواهرم اتفاقاسربود ازپسر
بله الان بچه ۲سال ونیمش وهیچ خبری ماازاین مردنداریم والان خواهرم یه متاهل بدون شوهر اینقدرم پول وکیل داده به هیج جانرسیده
نمی خوام دلت بلرزونم همه این اتفاق هادوراززندگیت باشه اما طرفت خوب بالاوپایین کن حتی خانوادش مهم خودتی که بتونی بچه داری کنی
خواهرم شب سوم زایمانش سزارین هم شده بود نمیتونست پاشه بچه راشیربده زارزارنصف شب گریه میکردسرش زیرپتوبودوگریه میکردبابام همون نصف شب رفت شیرخشک گرفت گفت دیگه نزاریدبچه راشیربده اگه کمک حالش نبودیم دورازجونش دق کرده بود

سلام عزیزم منم دقیقا همسن تو ام و شوهرمم همسن شوهر توعه الان یه پسر ۱ سال و ۴ ماهه دارم اگه به عقب برگردم باز هم این تصمیمو میگرفتم
باز بستگی به خودتون و شرایطتون داره

بنظرم دوسال دیگم صب کن حدقل۲۰بشی

ببین عزیزم هرکی ی طرز فکری داره خوز من خودم 19یالم بود پسر بزرگم به دنیا اومد ببین هم خوبیایی داره هم بدی هایی
خوبیاش اینه که فردا روزی برا مدرسه و تو دوستاش و اطرافیاش بچه اعتماد به نفس بالایی داره من خودم بارها دیدم بچه مدرسه ای ها باهم حرف میزدن پز میدادن مثلا مامان من جوونه مامان من خوشگله و... خوب اعتماد بنفس بچه میره بالا دیگه جدا از اون فاصله سنیتون که کم باشه بیشتر با بچت میتونی رفاقت کنی به قول قدیمیا باهم بزرگ میشید
بدیاش هم اینه اول خوب شوهرتو بشناس بعد بزار ازش بچه گیرت بیاد چون اگع خدایی نکرده ی اخلاقی داشته باشه که اذیتت کنه مطمئن باش با اومدن بچه خوب که نمیشه هیچ تازه مسئولیتاش بیشتر میشه و قوز بالا قوز بعد باید مثل خیلیا بگی بخاطر بچمه که مجبورم تحمل کنم خدانکنه به اون روز برسی چون بدترین روزاست برا ادم
ببین نباید به خودت و بچه و زندگیت سخت بگیری اگه سخت بگیری دمارت در میاد من خودم ادم سخت گیریم و حساس بقدری رو بچه هام خونم حساسیت بخرج میدم که واقعا افسرده شدم و خودم حس میکنم پیر شدم تو این سه سالی که بچه دار شدم ولی وقتی کسی منو با بچه هام میبینه اصلا باور نمیکنه که بچه ها خودمن
کلا اگه ادم سختگیر و حساسب هستی صبر کن تا بزرگتر بشی که نه پخته تر بشی اگه نه ادم سخت گیری نیستی بزار یکی گیرت بیاد هم از تنهایات در بیای هم سرگرم بشی هم تجریت زیاد بعد اگه خواستی برا بعدیا عاقلانه تر میتونی تصمیم بگیری
حالا دیگه هرجور خودت میدونی عزیزم موفق باشی ایشالا