خدایا من دیگ خسته شدم از دست این بچه دیگ بریدم
بابا خدا منم آدمم کم آوردم قربون بزرگیت برم ب جرم کدوم گناهم داری امتحانم میکنی کاش سرخوشم بلا بیاری
این بچه چی بود چیشد چرا اینجوری میکنه
حتی دیگ دلش نمیخواد تاتی کنه همش می‌چسبه بهم و بغلم میکنه حتی رو زمین نمیشینه ک بخام باهاش حرف بزنم یا چیزی بدم بخوره فقط بغل بغل
اصلا نمیزاره باهاش تمرین کنم زانوهاشو خم کنم هرکی باهاش حرف میزنه دستشو میاره بالا ک بزنه
نمیدونم اثرات کاردرمانی عصبی شده یا استرس و عصاب خوردی من روش تاثیر گذاشته
هرچی بخدا دیگ خسته شدم
چن ماهه تموم دارم باهاش تمرین صدای حیوانات میککنم دریغ از ی کلمه ک بگم آخيش بالاخره ی چی یاد گرفت
تو کاردرمانی اصلا همکاری نمیکنه لجبازی میکنه خدایا بسمه بسههههههههه


واکسن ۱۸ ماهگی

اثرات کاردرمانی هست تو این سن بچه کلافه و اذیت میشه کاردرمانی بابا چرا انقدر اذیتش میکنی هنوز وقت داره منم پسرم فقط ماما بابا دادا میگه اما اصلا حساس نیستم تکامل هر بچه فرق داره برای راه رفتن هم همینطور فقط داری الکی خودت و بچه رو داغون میکنی اینجوری بچه خسته میشه دیگه تلاش نمیکنه

سواله دیگه کفر ک نگفتم
مگه بده از تجربیات هم استفاده کنیم؟
چون پسرمو بخاطر تأخیر ارجاع دادن یه مغز و اعصاب گفتم

عزیزم تحت نظر مغز و اعصابه بچه؟

خیلی زوده واسه صدای حیوانات زیاد سخت نگیر فقط تمرین کن واسه راه رفتنش

عزیزم اون بچه فقط ترسیده که همش می‌چسبه بهت لطفا اول خودتو آروم کن بد با آرامش و مهربانی باهاش حرف بزن صبور باش همه ی این روزا میگذره

میتونه واسه بیقراریش هم دارو بده

بنظرم هیچکاری نکن این بچه رو یه مدت به حال خودش بزار .یکم خودتو آروم کن .بچه به یه مادر صبور وآروم نیاز داره

پسر منم اصلا علاقه و تمایلی به حرف زدن نداره هیچ تلاشیم براش نمیکنه
سنشون که برسه بنظرم خودشون حرفم میزنن یهو کامل

یه مقداری برا سنشونم هس پسر منم یه مدته کلا چسبیده به من بغلمه انگار از ۱۸ تا ۲۴ ماهگی دوباره یه بازه اضطراب جدایی شدید دارن

منم از قبل یکسالگی تمرین صدا حیوانات میکنم با هر روشی نمیگ

تبله یا میترسه پسرمنم همینجوره دیگ دلم میخاد تمام موهام بکنم ازبس حرص میخورم

این که دوس داره بزنه اقتضای سنشه
پسر منم همینه
خیلی میزنه ما رو😑

عزیزجان بچه ی منم ک راه میره الان جدیدا میچسبه بهم و دوس نداره راه بره.همش بغل میخواد.این سن سن استرس جداییه اگه استرس محیطم بهش وارد بشه ترسوتر میشه.واسه حرف زدن اصلا عجله نکن و واسه راه رفتنشم یه مدت بهش فشار نیار و توجهتو ازش بردار.شاید بچه ی لجبازیه و وقتی اصرار شمارو میبینه لج میکنه ک راه نره.خداروشکر کن بچت مشکلش حاد نیس.من بچه خودمو ۳ بار دکترا جوابش کردن.۱۳ ماهگی با احتمال ۳۰ درصد زنده موندن رفت اتاق عمل دکتر از اتاق عمل اومد بیرون خیلی راحت بهم گفت دلخوش نباش من ۲۰ درصد احتمال میدم زنده میمونه‌.بچم جنگید و موند.الانم ک سنگ کلیه ش خواب و خوراکو از همه مون گرفته.من اینارو بهت میگم ک خداروشکر کنی بچت از لحاظ مغزی و هوشی سالمه فقط بچه ایه ک زمان بیشتری میخواد واسه راه رفتن

عزیزم مهمترین عامل آرامش مادره. قبول دارم سخته اذیت میشی ولی خدا بی دلیل بهشتو زیر پای مادرا نذاشته.
مادر باید صبر حضرت ایوب داشته باشه.
هروقت عصبی میشی به این فکر کن که عصبانیت فقط انرژی خودتو تحلیل میبره و وضعیت بچه رو بدتر میکنه

بیشتر سعی کن ذوغ کنی دست بزنی براش وقتی بلند میشه نوازشش کنی با عصبانیت ناراحتی گلم هیچی دروست نمیشه تازه بچه هم ذوغش کور میشه

بچه باید خودش بخواد تا خودش امادگیش نذاشته باشه ن راه میره ن حرف میزنه پسر من چندروزه یاد گرفته بوس میکنه وقتی هواسم نیس میاد ملچ ملچ منو بوس میکنه وقتی بزور ازش میخوام بیا منو ببوس بوسم نمیکنه گریه میکنه 1سالو 3 ماهگی دست گرفت ب دیوار دوتا قدم اومد خالش ذوغ کرد دید این کارش باعث خوشحالی ما میشه راه رفت

ببخشید چند وقتشه عزیزم؟

عزیزم راه نمیره یا خودش تنبلی میکنه