مامانا شما جای من بودید چ میکردید دو ماهه با مادرش همه چی مون مشترک ت ی خونه حتا بزدارشوهر مجردش هست من راحت نیستم ی سزه یا مانتو روسری مادرش قرار بود خونه اجاره کنه شوهرم گفت نه مادرم جای نمیره ناراحت ای ت برو شوهری ک نمیزاشت من حتا ناراحت بشم منم گفتم باشه میرم این ت اینم مادرت وسایلم جمع کردم خونه مادرم فردا بزم طلاق اصلا حتا ی پیام نداذ نگفت اسنپ ت رسوند یا چی روز جمعه مهم نبود واسش حای من بودید چکار میکردید

یه هفته واستا اگه نیومد دنبالت بعد تصمیم بگیر

فاطی اگ تنهایی زنگ‌بزن صحبت کنیم اگ نه هم هیچ دلم گرفته انقد

مادر شوهرت قبل اینکه بیاد پیش شما خونه زندگیش کجا بود؟

من باشم برنمیگردم

ببین اگه مادرشوهرت خوبه کاری به کارت نداره یه تایمی کنار بیا باهاش تا شرایط اوکی شه یا بشین با شوهرت منطقی صحبت کن بگو چند تا بچه داره هر کی بیاد دو شب اینا نگه داره نمیشه همش بیوفته گردن من

به نظرم با مادرشوهرت صحبت کنی خیلی بهتره با زبون دوستی بگو همین خونه نزدیکمون پیدا کنیم اخه یکی دو روز نیس من پیش برادرشوهرام راحت نیستم

نمیتونی باخواهرشوهرت دردودل کنی بگوزندگیمون داره بهم میریزه

چندروزه اومده

چه پرور بزار مادرش ساپورت کنه تو هم داغ اش که زبان اش دراز نباشه

حالا بزار دو روز بگذره
مادرش چرا اومد با شما؟

اونا رو بیرون میکردم کامشون رو تلخ میکردم خونه زندکی منه مشکل داری هری بیرون

مشکلت چیه
چون تا جایی که تاپیکات خوندمم شوهرت آدم خوبیه

برو به درخاست طلاق بده ابلاغیه براش بره یک بترسه آدم بشه تا شاید ادب شد