پسرم ب شدت نق نقو شده همش بهم می‌چسبه هی باید بغلم باشه نمیزاره ب هیچ کاری برسم دوست داره فقط بیرون از خونه باشه اگ وسیله ای ببین بهش ندیم همش گریه میکنه گول هم نمیخوره دیگ کلافه شدم فک کردم هرچی بزرگ تر شن بهتر میشه واقعا چطور ب کاراتون میرسین

پسر من که روز بروز بیستر بهم میچسبه
منم فکر میکردم بهتر میشه...
یه ۳۰ ثانیه دسشویی برم وقتی برگردم به پهنای صورت اشک ریخته انگار یه فصل کتکش زده باشی...
خیلی این روزا خسته ام واقعا
داغونم

حالا مثلا شما منتظرید بزرگتر شن ک خوب شن دختر من وابسته بود همینجور ک میگید ولی از ۲سال ب بعد همین وابستگی صد برابر شد دیگ حتی هیچ جاایی نمیمونه نمیتونم بزارمش یا بکاری برسم مدام خودمو میخواد باید جلو چشمش باشم همیشه هم بغل میخواد یا باهاش بازی کنم
ب نظرم کلا سنشون اینه منم زیاد سخت نمیگیرم همش یکم کارام میکنم باز میام کنارش بازی میکنم باهاش بخوام سرویس برم قبلش بهش میگم کارم داشتی اینجام تا میاد بغلم میکنی میگم اره هر کاری دارم کنار میزارم و مدااام در حال راه رفتنم

دوتا بچه داری عزیزم؟ خب مگه با اون بچه اولیت بازی نمیکنه؟

دختر منم همینه همش از شلوارم آویزونه میگه بغلم کن اما چاره چیه گاهی وقتا بغلش میکنمو کارامو میکنم الان به یه مرحله ای از شناخت رسیدن که اضطراب جدایی از مادر دارن هر زمانی که خواست بغلش کن و حس امنیتو بهش بده اگرنه استرس بهش وارد میشه

پسر منم همینه دیگه دارم روانی میشم از کت و کول افتادم ایقد بغلش کردم

من پاره شدم خواهر پااااااارم پارههههههه

دندون در میارن بهانه گیر شدن...پسر منم همینه

دختر منم همینه
دیوونه شدم
حتی نمیتونم سرویس برم 🙂