من پسرم اینطوری بود چه روان پزشکی
کلا تواون سن خیلی ازبچه ها اون کارو میکنن شاهان حالت چهاردستو پامیشد پیشونی و کلشو پشت هم محکم میکوبید زمین فقط،سعی کن حواسشو پرت کنی یادش میره
روانپزشک چیز بدی نیست عزیزم
فقط راهنمایی میکنه چه جوری باهاشون رفتار کنیم که بعداً برای اونا هم تبدیل به عادت زشت نشه یا از اون طریق بخوان به خواستشون برسن
اصلا نزارناراحت شه پسرمن اینجوربوداصلا نمیزاشتم ناراحت بشه سریع میگرفتم بغل بودقربون صدقه بعدکه کمی آروم میشددرموردمشگلش حرف میزدیم درستش میکردیم الان کمترناراحتی میکنه میادبه خودم میگه چیزیکه باعث عصبانیت ناراحتیش شده
سلام عزیزم، لطفاً همیشه به روانشناس کودک خوب رو مدنظر داشته باش ،حتی شده تلفنی، هفته ای یکبار باهاش در تماس باش
خیلی خیلی تاثیر داره
راهکار میدن، بازی درمانی میکنن، برای مادر و پدر جلسه میزارن و...
فقط بی توجهی جوابه...حس میکنه یه ابزاری بدست آورده که بتونه به خواسته هایش برسه...صبوری کن چند باری بی توجهی کن هر چقدرم جیغ زد یواش یواش از سرش میوفته...هواسشو به چیزای دیگه پرت کن
آره جدی نگیر بدنشون کبوده انقدر گاز میگیرن همدیگه رو
به نظرمن بچها تو این سن اینطوری هستن چون بچهای خودمم بودن یه چیزی بشه یا اکه به حرفش گوش نکنیم موهاشو میکشه جیغ میزنه گریه میکنه تا به خاستش برسه ولی الان خوب شد خدارشکر نگران نباش
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.