من چرا مث بقیه مامانا ذوق و شوق اومدن بچم رو ندارم تا ی هفته پیش همش روزا رو میشمردم ولی الان برعکس انگار اصلا دوس ندارم بدنیا بیادفعلا حس میکنم آمادگی ندارم یا حتی چ بسا ک انگار حتی دوسش هم ندارم هیچ حسی بهش ندارم ی چندروزه اینجوری شدم کلا کلافم انگار با خودمم نمیسازم توماه های قبل همش دوس داشتم اتاقش رو بچینم و وسیله بخرم براش و ساکش رو ببندم ولی الان ن لباساش شستم ن ساک بستم ن اتاقش آماده کردم با مامانم حرف میزدم اینا رو میگفتم با گریه میگفتم نمیدونم چرا اینجوری شدم حالم انگار دست خودم نیس🤧😭

بنظرم یه مشاور قبل از زایمان برو

توی بارداری هر حسی که داشتین با خودتون همدردی کنید عذاب وجدان نگیرید ،به خودتون حق بدین .بعدشم فکر کنید یه چیز طبیعی ،بقیه هم حتما اینطور میشن فقط من نیستم .الان بگرد ببین چه کاری حالت و خوب می‌کنه انجامش بده.بعدم چند تا کاری که تا روز زایمان باید انجام بدی بنویس روزی یکی هم انجام بدی خوبه مطمئن باش هر کدوم که تیک خورد انگیزه ت برای ادامه دادن کارها دو برابر میشه

با همسرت جرو بحث نکردی

خوب میشی منم دمای زایمانم اینطوری شدم از بس ترس تو‌ وجودم بود
الانم یه در میون حس میکنم باورم نشده و مادر خوبی نیستمو بچمو هنوز نتونستم به عنوان یه مادر باور کنم که برای منه😁 گاهی انقدر عذاب وجدان میگیرم ولی از بس خستم زیاد طول نمیکشع خوابم میبره😂

هورمونات بهم ریخته .و تو ناخودآگاهت ترس از زایمان داری چون بچه اولتم هست
من سر علیسانم اینجوری بودم اینقدر سختی کشیدم که حتی روزی که بدنیا امد حسی بهش نداشتم تا چند روز هیج حسی بهش نداشتم ولی بعدها اینقدر علاقم شدید شد که فهمیدم عشق واقعی چیه
شمام کم کم درست میشی

مطمن باش ببینیش مهرش به دلت میشینه
تنها نمون کارای بکن ک حالتو‌خوب کن

منم تو هفته شما بودم همین حس هارو داشتم یه حس پشیمونی مث دوران پی ام اس کلافه اما الان ک یه هفته بیشتر نمونده دوباره ذوق دیدنشو دارم 😐🤦‍♀️

الهی عزیزم بخاطره هرموناست