بعضی وقتا فکر میکنم برای بچه هام دارم کم میزارم
چون دوتان به اندازه کافی وقت ندارم به هر کدومشون محبت کنم و بازی کنم باهاشون
یا مثلا بعضی وقتا برای شیر خوردن ممکنه پنج دقیقه تو نوبت وایسن تا آبجی یا داداشش شیر خوردنش تموم بشه
شما از این حسا ندارید؟ چجوری مدیریتش میکنید؟

وایی دقیقا من همیشه میگم دوقلویی همونجور که برا مادر سخته‌ برا خوده بچها هم سخته
بالاخره اون توجه و محبتی که تک بچها میگیرن دوقلو ها نصف میگیرن دیگه
و این حس بدیه

دوستای عزیزم من میخوام تجربه ام رو بهتون بگم.من یه دختر ۶/۵ ساله دارم و الان دوقلو باردارم.سر دخترم همه این حس هایی که دارین رو داشتم بعضی شبها که میخوابید مینشستم بالا سرش و گریه میکردم چرا براش کوتاهی کردم یا حرفی زدم یا تندی ای باهاش کردم.میخواستم توی همه چی بهترین باشم براش که یه وقت دچار کمبود نشه.یا مثلا انگار یه مسابقه ای بود در مادر خوب بودن و من میخواستم ازش عقب نیوفتم.در کنار این میخواستم خونه و زندگیم مرتب باشه و مثل قبل بارداری باشه.خلاصه انقدر خودمو و همچنین همسرم رو اذیت کردم و تحت فشار عصبی بودم که افسردگی شدید گرفتم طوری که واسه بچه ام جیغ میزدم یا گاهی میزدمش.رفتم کلی مشاوره گرفتم دوره های فرزندپروری رو گذروندم.بعدش فهمیدم بچه ام یه مادر شاد میخواد نه یه مادر کامل!
هیچکسی کامل نیست و نمیتونه هم باشه.
شماها هم دارین صدتون رو میذارین واسه بچه هاتون.همه ادمیم گاهی خسته میشیم گاهی پشیمون میشیم از مادر شدن گاهی نمیتونیم وظیفه همسر بودن رو انجام بدیم.اشکالی نداره ولی بدونین الان دارین تمام تلاشتون رو میکنید.اصلا عذاب وجدان نداشته باشین و از بودن با بچه ها لذت ببرین.سخته خیلی هم سخته ولی خوبیش اینه که‌میگذره.بوس به همتون❤️

من باهم شیر میخوردن یکی از این یکی از اون بخوای تکی بدی که همه وقتت تو شیر دادن میره

خدا قدرت و توان بده عزیزم
منم همین حس رو دارم واقعا سخته
ا‌ن شاالله خدا کمک میکنه و بزرگ میشن رسیدگی و محبت کردن بهشون راحت تر میشه عزیزم .این حس رو حتی مامانایی‌ که تک فرزندن هم دارن.
دیگ این از حس مادر بودن میاد بس که خدا مهر و محبت رو تو وجودمون زیاد گذاشته احساس می‌کنیم مبادا کم بزاریم .ا‌ن شاالله ک اینطور نیست.

منم همینطورم
اما بعدا جبزان میکنیم

وای منمممم☹️💔میخوام دق کنم چشاشونو میببنم

شیرخودتو میدی بهشون؟آره عزیزم طبیعیه این حس ها نگران نباش